Υπολογιστικό σύστημα αντιμετώπισης απειλών για το διαδίκτυο των πραγμάτων με χρήση του νέτφλοου - Εύμορφος, Σπήλιος (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών. Τομέας Επικοινωνιών, Ηλεκτρονικής και Συστημάτων Πληροφορικής, 2018)
Το ενδιαφέρον για κάθε είδος τέχνης έχει κατεξοχήν διττή φύση. Η μία πτυχή του είναι πάντα το αισθητικό ενδιαφέρον, δηλαδή το κατά πόσο το έργο που παρουσιάζεται είναι pleasing στις αισθήσεις του εκάστοτε individual. Η δεύτερη πτυχή είναι αυτή του κλινικού ενδιαφέροντος, δηλαδή του ενδιαφέροντος που έχει να κάνει με το methodology και την τεχνοτροπία που ο καλλιτέχνης χρησιμοποίησε για να αποτυπώσει νοήματα και σκέψεις, πχ γιατί στη Μόνα Λίζα ο Ντα βίντσι επέλεξε την τεχνοτροπία sfumato και όχι προοπτική σε γωνία και ούτω καθεξής. Το δικό μου προσωπικό ambition ήταν πάντα ότι αυτή η λογική μελέτης (αυτή η δυική φύση ενδιαφέροντος) μπορεί να υιοθετηθεί από το μέσο άνθρωπο και για την επιστήμη και την τεχνολογία. Δηλαδή να μπορεί κάποιος που είναι επιστήμων να εκτιμήσει τα concepts μίας επιστημονικής σύλληψης γιατί κατανοεί τα specific principals των οποίων το interaction παράγει τη νέα αυτή δομή γνώσης(κλινικό ενδιαφέρον), αλλά παράλληλα να μπορεί κάποιος που δεν είναι αρκούντως καταρτισμένος να εκτιμήσει μία νέα ιδέα από αισθητικής πλευράς, δηλαδή να μπορεί να συλλάβει σε αφηρημένη μορφή το περί τίνος πρόκειται και να λάβει την ευχαρίστηση της αντίληψης σε abstract level του πως αυτή η ιδέα αλλάζει τη ζωή όλων και μαζί και τη δική του(αισθητικό ενδιαφέρον).Με αυτή τη λογική χτίστηκε και η παρούσα διπλωματική. Το πρώτο κομμάτι απευθύνεται σε οποιονδήποτε, καταρτισμένο ή μη, να κατανοήσει επαρκώς τις βασικές αρχές της νέας πραγματικότητας του Διαδικτύου των Πραγμάτων και πως αυτές αλλάζουν τη ζωή μας. Το δεύτερο κομμάτι απευθύνεται περισσότερο στο κλινικό ενδιαφέρον του αναγνώστη με την περιγραφή μίας μεθόδου adaptive sampling και της δικαιολόγησης του γιατί αυτή είναι προτιμητέα για ένα οικοσύστημα IoT από άλλες αντίστοιχες μεθόδους.