Καταφύγιο αδέσποτων ζώων στη Νέα Φιλαδέλφεια - Κόγια, Ναταλία (Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, 2018)
Η παρούσα διπλωματική εργασία έθεσε ως στόχο την πρόταση - σχεδιασμό ενός καταφυγίου αδέσποτων ζώων στο Άλσος της Νέας Φιλαδέλφειας. Ο στόχος αυτός ερμηνεύτηκε ως μια πρόκληση σχεδιασμού πρωτίστως ενός ποιοτικού χώρου διαμονής ζώων και δευτερευόντως ενός χώρου προώθησης του θεσμού της υιοθεσίας ζώων σε ανάγκη. Παράλληλα περιορίστηκε τοπικά στο χώρο του πρώην ζωολογικού κήπου στο Άλσος της Νέας Φιλαδέλφειας, χώρο όπου στεγάζεται εδώ και 13 χρόνια η τοπική φιλοζωική ένωση. Ένα τέτοιο θέμα ήταν για εμένα αρκετά αγαπητό, μιας και συνδύαζε την αγάπη για τα ζώα, με έναν χώρο όπου είχα περάσει ως παιδί πολλές χαρούμενες στιγμές σε οικογενειακές εξόδους και βόλτες με φίλους. Ταυτόχρονα πρέσβευε κάτι σχεδιαστικά πρωτόγνωρο για εμένα, μιας και ο κύριος χρήστης των χώρων έπαυε να είναι ο άνθρωπος. Έπρεπε, γι αυτό το λόγο να γίνει μια έρευνα σε πολλά επίπεδα, έρευνα που συνήθως σε κτίρια όπου μένουν και κινούνται άνθρωποι είναι περιττή. Τι χώρο χρειάζεται για να ξαπλώσει ένας σκύλος ή μια γάτα; Τι κοινωνικές ανάγκες έχουν και σε τι χώρους ερμηνεύονται αυτές; Τι υλικά είναι φιλικά στα πόδια των ζώων αυτών; Τι διαστάσεις πρέπει να έχει ένα ιατρείο μικρών ζώων; Όλα αυτά τα ερωτήματα έπρεπε να απαντηθούν υπεύθυνα και πάνω σε αυτές τις απαντήσεις να βασιστεί ο σχεδιασμός. Με αυτόν τον τρόπο μπήκαν τα ζώα και η ποιότητα ζωής τους στο επίκεντρο. Ταυτόχρονα, βάση έπρεπε να δοθεί στον τρόπο λειτουργίας του καταφυγίου και στον προσδιορισμό της διαδικασίας μιας επιτυχημένης υιοθεσίας. Ένα καταφύγιο αδέσποτων ζώων δεν πρέπει να είναι ένας στενάχωρος χώρος κράτησης - φυλάκισης των ζώων, μέχρι το ενδιαφέρον του κοινού να οδηγήσει στην υιοθεσία κάποιου από αυτά. Η κοινότητα μεν πρέπει να αγκαλιάσει την εγκατάσταση αυτή, να την θεωρήσει κομμάτι της καθημερινότητάς της. Το καταφύγιο δε, πρέπει να προσφέρει υπηρεσίες στην κοινότητα αυτή, όχι μόνο υιοθεσίας, αλλά και στήριξης των ανθρώπων που έχουν ή ενδιαφέρονται να αποκτήσουν ένα κατοικίδιο, υπηρεσίες ιατρικής περίθαλψης και δράσεις ευαισθητοποίησης. Το καταφύγιο άρα επαναπροσδιορίζεται ως ένας χώρος συνάντησης ανθρώπου και ζώου. Τέλος, μια τέτοια εγκατάσταση κοινωνικής ευαισθησίας πρέπει να είναι βιώσιμη, ώστε η πρόταση σχεδιασμού της να είναι ρεαλιστική. Ο σκοπός της είναι ξεκάθαρα μη κερδοσκοπικός, αλλά απαιτεί οικονομικούς και ενεργειακούς πόρους για να λειτουργήσει. Ίσης σημασίας ήταν λοιπόν και ένας οικονομικά, ενεργειακά και τοπιακά βιώσιμος τρόπος σχεδιασμού.