Σιδηρουργείο στην Εύβοια - Λιάπη, Μαρία (Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, 2018)
Η προϊστορία και η ιστορία σηματοδοτήθηκαν από την χρήση των μετάλλων, δεδομένου ότι ανάμεσα στον άνθρωπο και στα υλικά αναπτύχθηκε μια σχέση αμφίδρομης εξέλιξης. Η σιδηρουργία αποτελεί τον παλαιότερο, μακροβιότερο και πιο διαδεδομένο κλάδο της μεταλλοτεχνίας, αφού η λειτουργία της καλύπτει ένα ευρύ φάσμα πρωτογενών αναγκών. Παρουσιάζει την πιο αλληλένδετη και ταυτοχρόνως την πιο ανεξάρτητη σχέση με τον εξοπλισμό της, κάτι που καθιστά την ύπαρξη ενός εργαστηρίου απαραίτητη. Τα σιδηρουργεία είναι χώροι πολυλειτουργικοί, στεγάζοντας ετερογενείς λειτουργίες: εργαστήρια, καταστήματα, έκθεση, κατοικία τεχνιτών, χώροι εκπαίδευσης μαθητευόμενων. Το κτίριο στο οποίο εδρεύει σήμερα το παραδοσιακό σιδηρουργείο στην Εύβοια είναι εξ αρχής διαμορφωμένο και προορισμένο για επαγγελματική στέγη. Κτίσθηκε το 1932, η ιστορία του όμως οδεύει σε αξιοσημείωτο χρονικό βάθος στα μέσα του 19ου αιώνα. Λειτούργησε ανέκαθεν σε οικογενειακή βάση, όταν ακόμα η τεχνική εκπαίδευση ακολουθούσε το μοντέλο της μαθητείας δίπλα στο πρωτομάστορα. Ωστόσο, στα πλαίσια μιας οργανωμένης και προοδευτικής κοινωνίας, το πέρασμα από τη μαθητεία στη μαστοριά, διαμορφώνει και απαιτεί πλέον την ύπαρξη μιας μεθοδικότερης μορφής μάθησης. Μια τεχνική σχολή Μεταλλικών Κατασκευών υπό την αιγίδα υπαρχουσών δομών, όπως οι ΕΠΑ.Σ. Μαθητείας του ΟΑΕΔ, αξιοποιώντας την υπάρχουσα χωρικότητα, μετασχηματίζοντας και ενσωματώνοντας την στον σύγχρονο αστικό ιστό, δύναται να δώσει πνοή στο παλιό εργαστήριο, διαμορφώνοντας ένα ‘’μαστορικό’’ θύλακα, ένα πολιτισμικό, κοινωνικό σημείο αναφοράς και αυτοπροσδιορισμού για τον ίδιο τον τόπο.