Μελέτη ιδιοτήτων υδάτωσης μειγμάτων ζελατίνης και υαλουρονικού οξέος με τεχνικές διαφορικής θερμιδομετρίας σάρωσης και ρόφησης-διάχυσης νερού - Στεφανοπούλου, Ευδοκία (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Φυσικών Επιστημών. Τομέας Φυσικής, 2018)
Σε αυτή την εργασία μελετάται ο τρόπος με τον οποίο το νερό αλληλεπιδρά και κινείται ανάμεσα σε μεγάλες πολυμερικές αλυσίδες βιοσυμβατών υλικών. Συγκεκριμένα μελετήθηκαν: το Υαλουρονικό Οξύ (ΗΑ), που είναι ένας υδρόφιλος πολυσακχαρίτης με πολλές βιοεφαρμογές, η Ζελατίνη (Gel), που είναι μια πρωτεϊνη με μεγάλη μηχανική αντοχή και θερμική σταθερότητα, καθώς και μείγματα των δύο, έτσι ώστε το σύνθετο υλικό που θα δημιουργηθεί να συνδυάζει όλες τις καλές τους ιδιότητες. Σε αυτή τη μελέτη εξετάστηκαν τα μείγματα με σύσταση 30/70 , 50/50 και 70/30 ΗΑ/Gel. Ο στόχος είναι να προσδιοριστεί ποια υδρογέλη θα ήταν η καταλληλότερη για μελλοντικές εφαρμογές στην ιστοτεχνολογία. Ένας τρόπος φυσικοχημικού χαρακτηρισμού των δειγμάτων είναι οι Ισόθερμες Ροφήσεις κι Εκροφήσεις Ύδατος (ESI), όπου αλλάζει η σχετική υγρασία στο χώρο όπου εκτίθεται το δείγμα. Από αυτή τη διαδικασία, παίρνουμε πληροφορίες για την υδροφιλικότητα κάθε δείγματος και για το συντελεστή διάχυσής του. Η δεύτερη μέθοδος χαρακτηρισμού είναι η Διαφορική Θερμιδομετρία Σάρωσης (DSC), όπου το κάθε δείγμα υπόκειται αλλαγές στη θερμοκρασία του βάσει προκαθορισμένων πρωτοκόλλων ψύξης και θέρμανσης. Έτσι, είναι δυνατός ο προσδιορισμός των χαρακτηριστικών θερμοκρασιών στις οποίες πραγματοποιούνται αλλαγές φάσης στο υλικό, καθώς κι άλλων θερμοδυναμικών παραμέτρων.