Ανάπτυξη λογισμικού για έλεγχο της ανακλώμενης ηλιακής δέσμης και εφαρμογή με χρήση ηλιακού ιχνηλάτη - Σιώρη, Ευφημία-Ευγενία (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών. Τομέας Συστημάτων Μετάδοσης Πληροφορίας και Τεχνολογίας Υλικών, 2018)
Η στροφή του ανθρώπου στην έρευνα και στη χρήση ενεργειακών συστημάτων φιλικών προς το περιβάλλον, οφείλεται στην ανάγκη για ανάπτυξη περιβαλλοντικών συστημάτων με μηδαμινό αποτύπωμα διοξειδίου του άνθρακα. Οι μεγάλες μεταβολές την τιμής του πετρελαίου αποτέλεσαν κι αυτές σημαντικό παράγοντα για την ανάπτυξή τους. Η προσπάθεια για μια τέτοια ανάπτυξη ηλιακών συστημάτων παρατηρήθηκε το 1970 κατά τη διάρκεια της πρώτης πετρελαϊκός κρίσης, ενώ σήμερα είναι πλέον γνωστό ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θέσει σαν κύριο στόχο την μείωση των εκπομπών του διοξειδίου του άνθρακα κατά 20% έως το 2020 και την αντίστοιχη ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας κατά 20%. Με βάση την ανάγκη για περαιτέρω ανάπτυξη ενεργειακών συστημάτων φιλικών προς το περιβάλλον, η παρούσα διπλωματική εργασία έχει ως στόχο να βοηθήσει στην περαιτέρω ανάπτυξη και μελέτη συγκεντρωτικών ηλιακών συστημάτων Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η βελτιστοποίηση της απόδοση ενός συγκεντρωτικού ηλιακού πύργου μέσω της καλύτερης στόχευσης της ηλιακής ακτινοβολίας στον δέκτη. Για την επίτευξη του στόχου αυτού μελετήσαμε και αναπτύξαμε έναν αλγόριθμο που εφαρμόστηκε σε μία πειραματική διάταξη-ηλιοστάτη προκειμένου να προσδιορίσουμε έναν συντελεστή διόρθωσης της θέσης του. Η διπλωματική εργασία αποτελείται από πέντε κεφάλαια τα οποία καλύπτουν λεπτομερώς όλα τα στοιχεία που πρέπει να ληφθούν υπόψιν γύρω από τη μελέτη ενός ηλιακού συγκεντρωτικού συστήματος. Στο πρώτο κεφάλαιο αποτελεί μια εισαγωγή γίνεται μια ιστορική αναδρομή στην ανάπτυξη των ηλιακών συγκεντρωτικών συστημάτων και παρουσιάζονται οι τεχνολογίες των συγκεντρωτικών ηλιακών συστημάτων. Στο δεύτερο κεφάλαιο γίνεται μια λεπτομερής περιγραφή των βασικών στοιχείων μιας εγκατάστασης Ηλιακού Πύργου Ισχύος, των βασικών διατάξεων του και των επιμέρους μέρων που αποτελείται, όπως ο ηλιοστάτης, ο δέκτης κτλ. Στη συνέχεια δίνεται το θεωρητικό υπόβαθρο που χρησιμοποιήσαμε για την ανάπτυξη του αλγορίθμου. Στο τρίτο κεφάλαιο, γίνεται παρουσίαση την πειραματικού μέρους, της μεθόδου που ακολουθήσαμε, του αλγόριθμου που χρησιμοποιήσαμε καθώς επίσης και του προγραμματιστικού προγράμματος LabView. Στο τέταρτο κεφάλαιο, γίνεται αναλυτική παρουσίαση των αποτελέσματων που προέκυψαν και επεξεργασία τους για τη διεξαγωγή συμπερασμάτων . Τέλος, στο πέμπτο κεφάλαιο, παρουσίαζονται τα συμπεράσματα, και επιπλέον προτάσεις για περαιτέρω ανάπτυξη και βελτίωση του χρησιμοποιηθέν αλγορίθμου. Η διπλωματική εργασία τελειώνει με τη σχετική βιβλιογραφία που χρησιμοποιήσαμε.