Το μετρό ως χώρος τέχνης - Βενετσανάκη, Χαρίκλεια (Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, 2018)
Η εν λόγω έρευνα θέτει σαν βασικό της άξονα την ανάγκη επαναπροσδιορισμού των ποιοτήτων της σύγχρονης μετακίνησης στα πλαίσια της μητροπολιτικής Αθήνας. Έχοντας σαν αφετηρία την δυναμική που φέρουν τα μέσα μαζικής μετακίνησης, σαν ένα δίκτυο σημείων αλληλοτομίας της καθημερινότητας των κατοίκων, αναγνωρίζεται η ιδιαίτερη φυσιογνωμία του μετρό έναντι των άλλων μέσων μεταφοράς, η οποία έγγυται στην πλήρη αποκοπή από τον αστικό χώρο κατά την διάρκεια της μετακίνησης. Αυτού του είδους η απομόνωση από την πληροφορία που φέρει η πόλη μοιάζει σαν μια ευκαιρία για νέες εγγραφές ερεθισμάτων στον μετακινούμενο παρατηρητή. Η ιδέα αξιοποίησης αυτής της συνθήκης εντάσσοντας τέχνη στους χώρους του μετρό υπήρξε ήδη από την πρώτη φάση κατασκευής στην περίπτωση Αθήνας. Ωστόσο οι ταχύτητες που αναπτύσσονται από τους χρήστες καθώς και η καθημερινή τριβή με τους χώρους, δεν αφήνουν τα περιθώρια συγχρωτισμού με τα εκθέματα. Στόχος αυτής της διπλωματικής είναι να σπάσει τον φραγμό αυτό και να ανατρέψει την παγωμένη εικόνα των σταθμών εισάγοντας στον χώρο την δυναμική που φέρει η ίδια η πόλη. Σ’ αυτό το πλαίσιο μελετώνται οι δύο σταθμοί μετεπιβίβασης της γραμμής 4. Οι εν λόγω σταθμοί -Ευαγγελισμός και Ακαδημία- επανασχεδιάζονται με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε μέσα στο στενά λειτουργικό τους σύστημα να μπορέσουν να υπάρξουν σημεία, που ανατρέποντας την προφανή χρήση του χώρου, θα μπορέσουν να δημιουργήσουν κοιτίδες τέχνης.