Παιδιά χωρίς οικογένεια: επαναπροσδιορίζοντας τους χώρους παιδικής προστασίας - Μπρούντζου, Άλκηστις (Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, 2018)
Αυτή η διπλωματική εργασία γεννήθηκε από το ενδιαφέρον μελέτης των χώρων Παιδικής Προστασίας, δηλαδή μιας συνθήκης συλλογικής κατοίκησης, μεγάλης κλίμακας, για παιδιά που στερούνται οικογενειακή φροντίδα. Η πιο συχνή περίπτωση Κέντρων Παιδικής Προστασίας που συναντούμε στην Ελλάδα, πρόκειται είτε για κέντρα εξ ολοκλήρου απομονωμένα, εκτός του αστικού ιστού, τις παιδουπόλεις, είτε για κέντρα μαζικής κατοίκησης μέσα στον αστικό ιστό. Η ουσία αυτής της μελέτης έγκειται στον τρόπο που η συγκεκριμένη χωρική συνθήκη, καθορίζει τόσο την κοινοτική όσο κοινωνική ζωή των παιδιών. Το αποτέλεσμα αυτής της αναζήτησης, διαμόρφωσε την τελική πρόταση της εργασίας μας που αφορά τη διάσπαση του αυτό-αναφορικού χώρου μαζικής κατοίκησης και παράλληλα την ενσωμάτωση του στην πόλη. Πιο συγκεκριμένα, ως χωρικό μοντέλο προτείνουμε τη δημιουργία κατοικιών για 8-10 άτομα, σε κενά οικόπεδα, διάσπαρτα στη συνοικία Κυπριάδου του Δήμου Αθηναίων, καθώς και ένα ανεξάρτητο Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης και Συμβουλευτικής για Παιδιά, τοπικής σημασίας. Οι κατοικίες μικρής κλίμακας και η διασπορά τους μέσα στην πόλη, εντάσσουν τα παιδιά άμεσα στην κοινωνική πραγματικότητα της, αποτρέποντας την ιδρυματοποίηση των παιδιών. Το Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης και Συμβουλευτικής θέλουμε να αποτελεί έναν τόπο συνάντησης και αλληλεπίδρασης των παιδιών όλης της περιοχής. Έναν κοινωνικό πυκνωτή όπου μέσα από την ίση συμμετοχή σε δημιουργικές και θεραπευτικές δραστηριότητες αλλά και ελεύθερο παιχνίδι θα λειτουργεί ως μέσο ενδυνάμωσης των κοινωνικών σχέσεων.