Μελέτη μείωσης πάχους ελασμάτων πλοιών μεταφοράς χυδην φορτιών - Ιωαννίδης, Ιωάννης (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Ναυπηγών Μηχανολόγων Μηχανικών, 2018)
Η διάβρωση των μετάλλων είναι φαινόμενο το οποίο μπορεί να προκληθεί από αίτια ηλεκτροχημικής διαβρώσεως, δηλαδή από ηλεκτρόλυση, από μηχανικές φθορές, από τη μεγάλη διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ των επιφανειών του μετάλλου, από το είδος του φορτίου του πλοίου. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για την επιβράδυνση της διάβρωσης είναι η χρωματική επικάλυψη και η καθοδική προστασία. Όσο καλό όμως και να είναι το βάψιμο δεν θα αντέξει για πολλά χρόνια, γι’ αυτό τον λόγο χρησιμοποιείται η μέθοδος της καθοδικής προστασίας για την ενίσχυση του. Πραγματοποιείται με την τοποθέτηση μάζας δραστικού μετάλλου στο ίδιο περιβάλλον που δημιουργείται η φθορά. Η σωστή συντήρηση και ο τακτικός έλεγχος είναι καθοριστικά για την μακράν διάρκεια ζωής του πλοίου. Γι’ αυτό, έχουν θεσπιστεί ειδικές επιθεωρήσεις ανά 5 έτη και περιοδικές ανά 2,5 έτη. Οι υποχρεωτικές επιθεωρήσεις πραγματοποιούνται από εγκεκριμένους διεθνείς φορείς, τους Νηογνώμονες με σκοπό την εξακρίβωση της κατάστασης του πλοίου και την έκδοση των απαραίτητων πιστοποιητικών ικανότητας, ώστε αυτό να μπορεί να λειτουργεί νόμιμα και με την απαιτούμενη ασφάλεια. Στο πλαίσιο αυτών, εκτός από τους διάφορους ελέγχους ασφαλείας πραγματοποιούνται και παχυμετρήσεις των μεταλλικών ελασμάτων με τη μέθοδο υπερήχων. Αν η διάβρωση ξεπεράσει ένα συγκεκριμένο όριο, το οποίο έχει θεσπίσει ο Νηογνώμονας, τότε το μεταλλικό έλασμα θα πρέπει να αντικατασταθεί. Ανάλογα , το είδος του φορτίου και την ηλικία του πλοίου, κρίνεται η αυστηρότητα της επιθεώρησης. Γενικότερα όμως, τα σημεία που είναι πιο ευάλωτα προς διάβρωση, θα παχυμετρηθούν κατά προτεραιότητα. Αυτά είναι: το κατάστρωμα, τα μεταλλικά ελάσματα που έρχονται σε επαφή με νερό και αέρα (wind and water strakes), ψηλά στις δεξαμενές έρματος (water ballast tanks), οι φρακτές που χωρίζουν τη δεξαμενή καύσιμου και έρματος, οι φρακτές που χωρίζουν τους χώρους φορτίου, το κάτω μέρος του χώρου αποθήκευσης του φορτίου για τα bulk carrier. Με βάση όλα τα παραπάνω, η παρούσα εργασία εκπονείται με στόχο τη μελέτη της διάβρωσης ενός πραγματικού φορτηγού πλοίου στη πάροδο του χρόνου.Πιο συγκεκριμένα, θα μελετηθεί η διάβρωση ενός φορτηγού πλοίου DWT 74832 τόνους κατασκευασμένο το 2001, που μεταφέρει σιδηρομεταλλεύματα και κάρβουνο. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε με τη χρήση δεδομένων παχυμετρήσεων από επιθεωρήσεις που έλαβαν χώρο στο πλοίο τα έτη: 2006, 2011, 2014,2015. Στην εργασία θα εξεταστεί η διακύμανση των μετρήσεων μεταξύ των επιθεωρήσεων, σε μια δεξαμενή έρματος, στα πλευρικά ημιβραχόμενα ελάσματα και σε κάποια ελάσματα τεσσάρων χώρων φορτίου. Επιβεβαιώνεται, κυρίως από τα δεδομένα του 2014, η μεγάλη διάβρωση των μετάλλων του κάτω μέρους του χώρου φορτίου, που όπως αναφέρεται παραπάνω είναι από τα ευάλωτα μέρη του πλοίου, με μέγιστη διάβρωση τα 2,7mm.