Σεισμική συμπεριφορά κατασκευών από σταυρωτή επικολλητή ξυλεία (CLT) - Φεζάν, Στράτος (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Πολιτικών Μηχανικών. Τομέας Δομοστατικής. Εργαστήριο Αντισεισμικής Τεχνολογίας, 2018)
Σκοπός αυτής της διπλωματική εργασίας ήταν η διερεύνηση της σεισμικής συμπεριφοράς κατασκευών από πάνελ σταυρωτής επικολλητής ξυλείας (Cross Laminated Timber, CLT). Συγκεκριμένα εξετάσθηκε η επιρροή των δυνάμεων τριβής στην εν λόγω συμπεριφορά, μέσω μη γραμμικών αναλύσεων με χρονοϊστορίες καθώς και η διαφορά των αποτελεσμάτων με αυτά που προκύπτουν από εναλλακτικές μεθόδους ανάλυσης. Η προσομοίωση όλων των μεταλλικών συνδέσμων (hold-downs, angle brackets και κοχλίες) πραγματοποιήθηκε με μη γραμμικά υστερητικά ελατήρια δύο βαθμών ελευθερίας, μέσω κώδικα που αναπτύχθηκε και κατάλληλα στοιχεία χρήστη συμβατά με το λογισμικό ABAQUS. Στοιχεία χρήστη αναπτύχθηκαν και για την προσομοίωση της επαφής των πάνελ και της τριβής των διεπιφανειών. Η συμπεριφορά των στοιχείων χρήστη επικυρώθηκε μέσω σύγκρισης με τα αποτελέσματα οκτώ πειραμάτων σε μεταλλικούς συνδέσμους και πέντε πειραμάτων σε μεμονωμένα πάνελ CLT. Η προσομοίωση του CLT πραγματοποιήθηκε με πλήρως ελαστικά επιφανειακά στοιχεία. Κατά τις μη γραμμικές δυναμικές αναλύσεις επιβλήθηκαν 7 σεισμικές διεγέρσεις σε 2 προσομοιώματα πεπερασμένων στοιχείων (ένα οκταώροφο κι ένα διώροφο) με δύο τρόπους προσομοίωσης (με τριβή στις διεπιφάνειες και χωρίς). Στη συνέχεια στο οκταώροφο προσομοίωμα έγινε ψευδοστατική ανάλυση (με μη γραμμικά ελατήρια) και ανάλυση φάσματος απόκρισης (σε «ισοδύναμο» ελαστικό σύστημα), με συντελεστή συμπεριφοράς q = 2.0. Τα αποτελέσματα της εργασίας δείχνουν, μεταξύ άλλων, πως η τριβή αυξάνει τη λικνιστική απόκριση των πάνελ και μειώνει την ολίσθηση, επηρεάζοντας τις εντάσεις στους μεταλλικούς συνδέσμους. Η τριβή αυξάνει τις εφελκυστικές δυνάμεις των hold-downs, κατά μέσο όρο 53.8% στο οκταώροφο προσομοίωμα και 48.2% στο διώροφο και κατά συνέπεια η παράλειψή της κατά την προσομοίωση δεν είναι υπέρ της ασφαλείας. Από τις δύο εναλλακτικές μεθόδους, η ανάλυση φάσματος απόκρισης δίνει τα καλύτερα αποτελέσματα, υπερεκτιμώντας τις μετατοπίσεις σε ποσοστό 21% κατά μέσο όρο. Οι δύο μέθοδοι φαίνονται επαρκείς για χρήση κατά την προδιαστασιολόγηση φορέων από CLT στα αρχικά στάδια μιας μελέτης.