Αρχαία κρήνη Περαχώρας Ν. Κορινθίας - Κριεμάδη, Σωτηρία (Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, 2017)
Η συγκεκριμένη διπλωματική εργασία ασχολείται με τη μελέτη της ελληνιστικής κρήνης Περαχώρας Λουτρακίου του Ν. Κορινθίας και προτείνει μέτρα για την προστασία, την αποκατάσταση και την ανάδειξή της. Η χερσόνησος της Περαχώρας είναι μια περιοχή προστατευμένη, όπου κυριαρχεί η φύση και τα μνημεία μένει να αποκαλυφθούν. Στην περιοχή υπάρχουν μνημεία αναξιοποίητα και ο επισκέπτης μετά βίας αντιλαμβάνεται την ύπαρξη των μεμονωμένων μνημείων, τις σχέσεις μεταξύ τους, καθώς και τις αρχαίες διαδρομές που τα συνέδεαν. Τα περισσότερα από τα μνημεία της περιοχής σχετίζονται με υδραυλικά έργα λόγω του γεωλογικού υποβάθρου της χερσονήσου. Οι μεγάλες υπόγειες συγκεντρώσεις ύδατος σε συνδυασμό με τον υπερκείμενο μαλακό και εύκολα κατεργάσιμο πωρόλιθο και το αδιαπέραστο αργιλώδες υπόστρωμα οδήγησε στην ανάπτυξη ενός εκτενούς δικτύου υδραυλικών συστημάτων (σήραγγες, αποταμιευτήρες, κρήνες, φρέατα κ.α.), το οποίο παρείχε στην άνυδρη κατά τα άλλα περιοχή τις απαραίτητες ποσότητες ύδατος. Η αρχαία κρήνη Περαχώρας είναι ένα από αυτά τα αναξιοποίητα μνημεία της περιοχής, το οποίο βρίσκεται στο μέσο της διαδρομής από τη λίμνη Βουλιαγμένη έως τον αρχαιολογικό χώρο του Ηραίου, σε απόσταση περίπου 500μ ανατολικά-βορειοανατολικά του ιερού. Πρόκειται για ένα εξάστυλο πρόστυλο οικοδόμημα γενικών διαστάσεων 5,63x11,32μ και συνδέεται με δίκτυο 3 υπόγειων δεξαμενών αποθήκευσης νερού και φρεατίων, καθώς και με ένα ευρύτερο υδρευτικό δίκτυο με φρεάτια, κλιμακοστάσιο και αγωγό. Στο πρώτο μέρος της εργασίας έγινε γεωμετρική και φωτογραφική τεκμηρίωση του μνημείου και μελέτη του με στόχο τη γραφική του αναπαράσταση, η οποία οδήγησε σε σημαντικά συμπεράσματα που αφορούν τις αναλογίες του μνημείου, το συνολικό του ύψος και τον τρόπο στέγασής του, τα οποία διαφέρουν κατά πολύ από αυτά της σχετικής δημοσίευσης του μνημείου από τον Tomlinson στο άρθρο με τίτλο "Perachora: the Remains outside the Two Sanctuaries" που δημοσιεύτηκε το 1969 στο Annual of the British School at Athens. Το δεύτερο μέρος της εργασίας αφορά την μελέτη αποκατάστασης και ανάδειξης του μνημείου. Η κύρια πρόταση αφορά την αποκατάσταση του μνημείου με στόχο την εξασφάλιση της στατικής του επάρκειας και την ανάδειξή του με διδακτικό χαρακτήρα προκειμένου ο επισκέπτης του χώρου να αντιλαμβάνεται την χρήση και τη δομή του κτιρίου κατά τους ελληνιστικούς χρόνους. Επιπλέον, όσον αφορά το υδρευτικό σύστημα της περιοχής, μέρος του οποίου είναι και η κρήνη, αυτό πρέπει να γίνεται αντιληπτό ως ένα ενιαίο και αδιάσπαστο σύνολο. Η ενότητα αυτή πρέπει επίσης να γίνει μέρος του αρχαιολογικού χώρου του Ηραίου και γι’ αυτό το λόγο προτείνεται η χάραξη μιας περιηγητικής διαδρομής η οποία διέρχεται από τα υδραυλικά έργα και τον αρχαίο οικισμό και καταλήγει στον αρχαιολογικό χώρο του Ηραίου, σε μια προσπάθεια ανασύστασης της αυθεντικής διαδρομής από τη λίμνη προς το ιερό.