Αντισεισμικός σχεδιασμός ξύλινων στεγών ιστορικών κτιρίων με τοιχοποιία - Στρατάκη, Ευαγγελία (Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, 2017)
H παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται το θέμα του αντισεισμικού σχεδιασμού των ξύλινων στεγών. Αρχικά, μέσω της παρουσίασης των συνήθως απαντώμενων σεισμικών βλαβών σε κτίρια από φέρουσα τοιχοποιία και ξύλινη στέγη διαπιστώνεται η ανάγκη προσδιορισμού των σεισμικών δυνάμεων που καταπονούν μία στέγη. Μέχρι σήμερα, για να προσδιοριστούν αυτές οι σεισμικές δυνάμεις είναι απαραίτητη η προσομοίωση του συνόλου της κατασκευής, καθώς η καταπόνηση της στέγης από το σεισμό είναι άμεσα συνυφασμένη με την καταπόνηση της υποκείμενης κατασκευής. Η παρούσα διπλωματική εργασία αναζητά μία μέθοδο για την λύση αυτού του προβλήματος. Έτσι, 26 διαφορετικές περιπτώσεις κατασκευών υποβάλλονται σε γραμμικές αναλύσεις χρονοϊστορίας 7 διαφορετικών σεισμικών διεγέρσεων 2 διευθύνσεων. Συλλέγονται οι ιδιοπερίοδοι των κατασκευών και των στεγών τους, οι επιταχύνσεις στη στέψη και την κορυφή των στεγών. Στη συνέχεια, συγκρίνονται οι επιταχύνσεις που σημειώθηκαν με τις επιταχύνσεις που προέκυψαν από το φάσμα του κάθε σεισμού για την ιδιοπερίοδο κάθε κατασκευής και εξάγεται ένας μεγεθυντικός συντελεστής. Ακολούθως, οι ιδιοπερίοδοι και οι μεγεθυντικοί συντελεστές που έχουν προκύψει επεξεργάζονται στατιστικά. Η στατιστική επεξεργασία έχει ως αποτέλεσμα την εξαγωγή τύπου που εκτιμά την ιδιοπερίοδο μιας κατασκευής χωρίς την αναλυτική προσομοίωσή της, ενώ διαπιστώνεται πως ο μεγεθυντικός συντελεστής στην πλειοψηφία των περιπτώσεων κινείται μεταξύ συγκεκριμένων ορίων. Τέλος, από τις 14 σεισμικές διεγέρσεις (7 σεισμοί 2 διεθύνσεων) εξάγονται τα φάσματα ορόφου για ιδιοπεριόδους κατασκευής (Τ=0.1sec έως Τ=1.5sec). Μετά από επεξεργασία των φασμάτων, προκύπτει μέσο φάσμα ορόφου το οποίο, αφού προσαρμοσθεί στα δεδομένα της κάθε κατασκευής, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την σεισμική ανάλυση της στέγης.