Αναγνώριση αρρυθμιών με χρήση ηλεκτροκαρδιογραφήματος: μια αυτόματη μέθοδος - Καραλίδου, Βασιλική (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών. Τομέας Συστημάτων Μετάδοσης Πληροφορίας και Τεχνολογίας Υλικών, 2018)
Σήμερα, παρά την τεράστια πρόοδο της Καρδιολογίας, το Ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ) εξακολουθεί να είναι σπουδαίο διαγνωστικό μέσο των παθήσεων της καρδιάς και σε ορισμένες μάλιστα περιπτώσεις εξακολουθεί να είναι μοναδικό. Κατά την εξάπλωση του ηλεκτρικού ρεύματος πάνω στην καρδιά, το ηλεκτροκαρδιογράφημα αλλάζει ανάλογα με το τι συναντά το ηλεκτρικό ρεύμα. Εκεί όμως που η αξία του είναι αδιαμφισβήτητη και καμία άλλη μέθοδος δεν μπορεί να το συναγωνισθεί, είναι το τομέας των αρρυθμιών. Στον τομέα αυτό, πολλές φορές το ηλεκτροκαρδιογράφημα προσφέρει πολλά, ακόμα και στην πρόγνωση. Ο σκοπός της διπλωματικής εργασίας ήταν η μελέτη των τεχνικών επεξεργασίας του Ηλεκτροκαρδιογραφήματος (ΗΚΓ) για την αυτόματη ανίχνευση αρρυθμιών και η εφαρμογή μιας συγκεκριμένης τεχνικής, η οποία βασίζεται στην ανίχνευση των QRS συμπλεγμάτων του ΗΚΓ. Αρχικά, έγινε μια θεωρητική προσέγγιση στις αρχές λειτουργίας της καρδιάς, στις βασικές αρχές της Ηλεκτροκαρδιογραφίας, στα χαρακτηριστικά του ηλεκτροκαρδιογραφήματος και στις διάφορες μορφές εκδήλωσης των αρρυθμιών. Στη συνέχεια, έγινε πρώτα μια αναφορά στις υπάρχουσες βασικές τεχνικές αυτόματης αναγνώρισης αρρυθμιών μέσω του ΗΚΓ και έπειτα παρουσιάζονται αναλυτικά συγκεκριμένες τεχνικές, καθώς και τα συμπεράσματα που προκύπτουν από την καθεμία. Οι τεχνικές αυτές βασίζονται στη μελέτη και την ανάλυση της κυματομορφής του Ηλεκτροκαρδιογραφήματος (ΗΚΓ), ώστε να ανιχνευθούν υπάρχουσες ανωμαλίες, κατά κύριο λόγο σε σχέση με τις κορυφές Q, R και S και εν συνεχεία, προτείνεται μια τεχνική αυτόματης ανίχνευσης αρρυθμιών, τα αποτελέσματα της οποίας προέκυψαν από την υλοποίησή της μέσω του MATLAB. Τέλος, παραθέτουμε τα συμπεράσματα που προκύπτουν από τη διπλωματική εργασία, τα εξαγόμενα χαρακτηριστικά από την υλοποίηση της προτεινόμενης τεχνικής, τα οποία επιβεβαιώνουν τη δυνατότητά της να συμβάλλει στη διαφοροποίηση ενός φυσιολογικού ΗΚΓ από ένα παθολογικό, καθώς και μελλοντικές επεκτάσεις προκειμένου να αποφευχθούν πιθανά σφάλματα.