Στρατηγικές αντίστασης στην κρίση για τις ελληνικές εταιρίες τροφίμων - Περτσίνης, Ιωάννης (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Μηχανολόγων Μηχανικών, 2018)
Στη συγκεκριμένη μεταπτυχιακή εργασία θα προσπαθήσουμε να σας εξηγήσουμε κατά πόσο οι ελληνικές εταιρίες τροφίμων έχουν αντισταθεί στην οικονομική κρίση την περίοδο 2010, 2017 και τους τρόπους που πέτυχαν την αντίσταση αυτή. Είναι παγκοσμίως γνωστό πώς η συγκεκριμένη ύφεση είναι η μεγαλύτερη ύφεση στη σύγχρονη ιστορία. Η ελληνική οικονομία ταλανίζεται από την γραφειοκρατία του δημόσιου τομέα, την αντιπαραγωγικότητά του, δίχως οικονομικό πλάνο όπου τα προηγούμενα χρόνια βασιζόντουσαν σε ανάπτυξη του κτηματομεσιτικού κλάδου, των υπηρεσιών και κυρίως όχι της παραγωγής και σίγουρα όχι των εξαγωγών. Κατά βάση ο δημόσιος τομέας χρηματοδοτούσε για πολλά χρόνια με αποτέλεσμα ο ιδιωτικός να καταντήσει ατροφικός χωρίς δυνάμεις να σταθεί στα πόδια του. Παρά τις όποιες προσπάθειες με όλα τη δημοσιονομικά μέτρα, τις προσπάθειες για ιδιωτικοποιήσεις αλλά και την υψηλή φορολογία, το δημόσιο χρέος παραμένει υψηλό και η εξυπηρέτησή του τίθεται συχνά υπό αμφισβήτηση από πολλές χώρες τα ευρωζώνης αλλά και από την ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα. Οι διεθνείς αγορές με τη σειρά τους περιμένουν την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας οι οποία εξαρτάται κυρίως από τις ιδιωτικοποιήσεις, τις μεταρρυθμίσεις τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο τομέα, όμως οι καθυστερήσεις σε όλα τα παραπάνω δυσχεραίνουν την οικονομία και οι διεθνείς αγορές δεν μπορούν να αυξήσουν την εμπιστοσύνη τους και να μειώσουν τα επιτόκια δανεισμού που απαιτούνται για να θεωρείται και πάλι το χρέος βιώσιμο. Το περιβάλλον αυτό είναι το περιβάλλον μέσα στο οποίο καλούνται οι ελληνικές επιχειρήσεις να λειτουργήσουν, να αναπτυχθούν και να εκκινήσουν την ελληνική οικονομία. Αν συνυπολογίσει κανείς και τους περιορισμούς με τα capitalcontrols, τότε είναι πολύ εύκολο για όλους να καταλάβουν το πόσο δημιουργικό και καταρτισμένο πρέπει να είναι το προσωπικό των επιχειρήσεων για να πετύχουν να αντισταθούν στην κρίση. Η έλλειψη ρευστότητας, η υψηλή φορολογία, η χαμηλή καταναλωτική ζήτηση, το υψηλό λειτουργικό κόστος, ο έντονος ανταγωνισμός και η δυσμενής οικονομική κατάσταση της χώρας δημιουργούν ένα περιβάλλον ιδιαίτερα αφιλόξενο για την επιχειρηματικότητα που είναι σχεδόν ακατόρθωτο κάποιος να επιχειρήσει, πόσο μάλλον να αναπτυχθεί. Σχετικά με τη μεταπτυχιακή εργασία, οι περισσότερες ακαδημαϊκές προσεγγίσεις εστιάζουν είτε στην περιγραφή του προβλήματος είτε στην αντιμετώπιση του προβλήματος σε ένα γενικό στρατηγικό επίπεδο στη δική μας περίπτωση όμως, μελετήσαμε και αναλύσαμε τα ερωτηματολόγια, αξιοποιήσαμε τις απαντήσεις των ερωτηθέντων, τις αξιολογήσαμε και προσδιορίσαμε τις στρατηγικές αντίστασης στην κρίση για τις ελληνικές εταιρίες τροφίμων για το χρονικό διάστημα 2010, 2017 όπου η οικονομική κρίση εντάθηκε και έπληξε πολλούς κλάδους, μέσα στους οποίους βρίσκεται και ο δικός μας κλάδος. Οι ελληνικές επιχειρήσεις επιθυμούν και έχουν ανάγκη ένα υγιές επιχειρηματικό περιβάλλον. Η οικονομική ανάκαμψη της χώρας απαιτεί επενδύσεις, οι οποίες εξαρτώνται από την εμπιστοσύνη των αγορών. Το περιορισμένο κεφάλαιο που μπορεί να προσελκύσει η Ελλάδα πρέπει να κατευθύνεται σε στρατηγικούς τομείς που θα υποστηρίξουν το νέο οικονομικό μοντέλο, οδηγώντας σε έναν ενάρετο κύκλο ανάπτυξης και για τους υπόλοιπους τομείς της οικονομίας.Η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης απαιτεί σημαντικές θεσμικές μεταρρυθμίσεις. Οι προτάσεις μπορεί να είναι απλές, αλλά είναι γενναίες και ελπίζουμε να βοηθήσουν τις ελληνικές επιχειρήσεις να επιβιώσουν σε αντίστοιχες περιόδους κρίσης καθώς και να συνδράμουν στην χάραξη μιας αποτελεσματικής εθνικής στρατηγικής. Όπως θα προκύψει από τη παρούσα μελέτη στα πλαίσια της διπλωματικής μου εργασίας, αυτοί που επιβιώνουν δεν είναι οι δυνατοί, αλλά οι ευέλικτοι.