Ενεργειακές πολιτικές και τεχνολογίες για τη μείωση του ενεργειακού αποτυπώματος στον κτιριακό τομέα - Τσόπελας, Ιωάννης (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών, 2018)
Ο κτιριακός τομέας ευθύνεται για το 40% περίπου της συνολικής τελικής κατανάλωσης ενέργειας σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Η υψηλή αυτή κατανάλωση πέραν του σοβαρού οικονομικού κόστους συμβάλλει στην εκπομπή αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Οι εκπομπές CO2 από τα κτίρια στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) εκτιμάται ότι ανέρχονται στο 36% των ολικών εκπομπών. Η ΕΕ προκειμένου να συμβάλλει στην εξοικονόμηση ενέργειας και στην προστασία του περιβάλλοντος θέσπισε την Οδηγία 2010/31/ΕΕ, για τη μείωση του ενεργειακού αποτυπώματος των κτιρίων, η οποία έχει ενσωματωθεί και στην ελληνική νομοθεσία, και προβλέπει, μεταξύ άλλων, τον προσδιορισμό της ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων περιλαμβανομένου αριθμητικού δείκτη χρήσης πρωτογενούς ενέργειας σε kWh/(m2 a). Σημειώνεται ότι η τελική κατανάλωση θερμικής ενέργειας στα ελληνικά κτίρια, είναι υψηλότερη από το μέσο όρο των κτιρίων στην Ευρώπη, παρά τις ευνοϊκότερες κλιματολογικές συνθήκες που επικρατούν στη χώρα. Το συγκεκριμένο γεγονός βρίσκει ισχύ όχι μόνο στις κατοικίες, αλλά και σε κτίρια του τριτογενούς τομέα. Η παρούσα μεταπτυχιακή εργασία επικεντρώνεται στις υφιστάμενες πολιτικές και τεχνολογίες που προωθούνται στον κτιριακό τομέα, με στόχο τη μείωση του ενεργειακού του αποτυπώματος και την επίτευξη κτιρίων χαμηλής ενεργειακής κατανάλωσης. Διερευνάται η υφιστάμενη κατάσταση στην Ευρώπη, στους ορισμούς και τα όρια καταναλισκόμενης ενέργειας για τα εν λόγω κτίρια, και στη μελέτη του συγκριτικού μεθοδολογικού πλαισίου και του τρόπου εφαρμογής του ανά χώρα. Συγκεκριμένα αναλύεται η υφιστάμενη κατάσταση του κτιριακού αποθέματος και η κατανάλωση ενέργειας που του αποδίδεται, ενώ μελετάται η νομοθεσία για τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης του κτιριακού τομέα και η μεθοδολογία προσδιορισμού των ενεργειακών δεικτών. Εξετάζεται η δυνατότητα μετατροπής υφιστάμενων κτιρίων σε κτίρια χαμηλής ενεργειακής κατανάλωσης, μέσω επεμβάσεων σε παραμέτρους σχεδιασμού, όπως τα δομικά στοιχεία, τα κατάλληλα τεχνικά συστήματα για θέρμανση, ψύξη, αερισμό και ζεστό νερό χρήσης καθώς και τα εναλλακτικά συστήματα παραγωγής ενέργειας υψηλής απόδοσης. Η αξιολόγηση αυτή πραγματοποιείται με χρήση του λογισμικού ΤΕΕ ΚΕΝΑΚ στο παράδειγμα μιας μονοκατοικίας, ώστε να αναλυθούν οι προοπτικές μετατροπής υφιστάμενων κτιρίων σε χαμηλής ενεργειακής κατανάλωσης. Λέξεις Κλειδιά: Ενεργειακή Αποδοτικότητα, Ενεργειακή Κατάταξη Κτιρίων, Αριθμητικός δείκτης πρωτογενούς ενέργειας, Λογισμικό ΤΕΕ ΚΕΝΑΚ, Προσδιορισμός Ενεργειακών Δεικτών, Δράσεις Ενεργειακής Βελτίωσης, Ενεργειακές Κοινότητες, Κτίρια σχεδόν μηδενικής ενεργειακής κατανάλωσης.