Ανάπτυξη μεθοδολογίας βέλτιστης χωροθέτησης δικτύου υδρομετρικών σταθμών στην Αττική με χρήση μεθόδων GIS - Θεοχάρη, Αιμιλία-Παναγιώτα (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Πολιτικών Μηχανικών, 2018)
Η παρούσα διπλωματική εργασία παρουσιάζει μια μέθοδο βασισμένη στα Γεωγραφικά Συστημάτα Πληροφοριών (GIS), συνδυάζοντας τα με το μεθοδολογικό υπόβαθρο της Πολυκριτηριακής Ανάλυσης, για τη χωροθέτηση ενός βέλτιστου δικτύου υδρομετρικών σταθμών στα σημαντικότερα ρέματα της Αττικής, ως ένα βασικό μέτρο πρόληψης έναντι του υπαρκτού πλημμυρικού κινδύνου στις γειτονικές κατοικημένες ή ημιαγροτικές περιοχές. Οι περιοχές εφαρμογής, συγκεκριμένα, είναι: η λεκάνη απορροής του Σαρανταπόταμου, η λεκάνη του ρέματος Γιαννούλα, της Εσχατιάς, του Ερασίνου, της Ραπεντώσας, του Χάραδρου και της Ραφήνας. Για την υλοποίηση της εργασίας εξετάζονται χωριστά οι παραπάνω λεκάνες απορροής ως προς τα χαρακτηριστικά του αναγλύφου (μέσω του ψηφιακού μοντέλου εδάφους), τις χρήσεις γης, το υδρογραφικό δίκτυο, τις κλίσεις του εδάφους και άλλα στοιχεία που είναι απαραίτητα για τη χωροθέτηση. Έχοντας εξετάσει τα παραπάνω στοιχεία, γίνεται λήψη αποφάσεων πολλαπών κριτηρίων (MCDM) για τις καλύτερες θέσεις χωροθέτησης των υδρομετρικών σταθμών, χρησιμοποιώντας τη μέθοδο σύγκρισης ανά ζεύγη «Analytical Hierarchical Process» (AHP). Τελικά παρουσιάζονται τα αποτελέσματα που προκύπτουν από την πολυκριτηριακή ανάλυση σε περιβάλλον ArcGIS, για κάθε περιοχή μελέτης. Συγκεκριμένα ταξινομούνται οι προτεινόμενες θέσεις με βάση το βαθμό επίδοσής τους (final score, FS) και από αυτές τελικά προτείνεται η/οι καταλληλότερη/ες, κατά περίπτωση. Τέλος, ενδεικτικά για τη λεκάνη απορροής του ρ. Εσχατιάς πραγματοποιείται ανάλυση ευαισθησίας στα προσδιορισμένα ως «βέλτιστα» βάρη για δύο κριτήρια, το κατά το σχεδιασμό σημαντικότερο και το λιγότερο σημαντικό. Όπως αναμενόταν, τα αποτελέσματα διαφοροποιήθηκαν σε μικρό βαθμό, τόσο ως προς το μέγιστο βαθμό επίδοσης, όσο και ως προς τις προτεινόμενες θέσεις.