Μελέτη συγκολλήσεων ωστενιτικού ανοξείδωτου χάλυβα με τη μέθοδο επαγωγικού πηνίου (induction brazing) - Χονδράκης, Γεώργιος (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Μηχανικών Μεταλλείων Μεταλλουργών. Τομέας Μεταλλουργίας και Τεχνολογίας Υλικών. Εργαστήριο Μεταλλουργίας, 2017)
Στην παρούσα διπλωματική εργασία μελετήθηκαν δύο δείγματα συγκολλήσεων ωστενιτικού ανοξείδωτου χάλυβα με την μέθοδο επαγωγικού πηνίου (induction brazing). O χάλυβας με την μορφή σωλήνων είναι τύπου AISI 321. Στα πειράματα που εκτελέστηκαν στην ΕΑΒ έγιναν δύο συγκολλήσεις, η κάθε μία με διαφορετικό κράμα συγκόλλησης. To πρώτο κράμα συγκόλλησης που χρησιμοποιήθηκε είναι το AMS 4770 (AWS BAG-1A) και το δεύτερο το AMS 4772 (AWS BAG-13). Οι χάλυβες αυτοί βρίσκονται σε αεροκινητήρα M53-P2 αεροσκάφους Mirage 2000 και συγκεκριμένα στον περιβάλλοντα χώρο του καλύμματος του θαλάμου καύσης. Σκοπός της μελέτης αυτής είναι να γίνει μία εκτίμηση της ποιότητας των συγκολλήσεων και σύγκριση της συμπεριφοράς των κραμάτων συγκόλλησης σε αυτή. Οι εργαστηριακές αναλύσεις που πραγματοποιήθηκαν περιλάμβαναν ηλεκτρονική μικροσκοπία (SEM), αφού τα τεμάχια πρώτα κόπηκαν και προετοιμάστηκαν για εξέταση στο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο όπου θα φανούν τυχόν ατέλειες αναλυτικά, και στοιχειομετρικές αναλύσεις (EDS) ώστε να βρεθούν περιεκτικότητες στοιχείων και διαφορισμοί μέσα στη συγκόλληση. Τα αποτελέσματα των μετρήσεων δείχνουν πως τα δείγματα έχουν σωστή, ομοιόμορφη κατανομή του κράματος συγκόλλησης, αλλά οι ατέλειες δεν λείπουν. Σε διάφορα σημεία εμφανίστηκαν μικροδιαφορισμοί, κενά και εγκλείσματα. Παρόλα αυτά, φαίνεται η συγκόλληση με το κράμα AMS 4770 να εμφανίζει καλύτερα χαρακτηριστικά και με προσεκτικότερο καθαρισμό των δοκιμίων πριν τη σύνδεση μπορεί να τελειοποιηθεί. Από την άλλη μεριά η συγκόλληση με AMS 4772 φαίνεται να αντιμετωπίζει αρκετά προβλήματα λόγω υψηλών θερμοκρασιών και αδυναμία του κράματος για πλήρωση των κενών (μικρότερη ευχυτότητα).