Συμπεριφορά χθαμαλού και υψίκορμου βάθρου γέφυρας με σεισμική μόνωση μέσω λικνισμού στη θεμελίωση - Τακιάδη, Μαρία (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Πολιτικών Μηχανικών. Τομέας Γεωτεχνικής, 2017)
Θέμα της παρούσης διπλωματικής εργασίας είναι η συμπεριφορά τυπικών βάθρων αστικών γεφυρών, ύψους 5 και 15 μέτρων, ωπλισμένου σκυροδέματος, χρησιμοποιώντας τρισδιάστατη αριθμητική ανάλυση. Εξετάζεται η απόκριση του εγκιβωτισμένου θεμελίου του κάθε βάθρου, που υπόκειται σε στατική και δυναμική φόρτιση, με τη χρήση 6 σεισμικών διεγέρσεων (5 πραγματικών σεισμικών καταγραφών και ενός παλμού Ricker). Πέρα από τους ισχύοντες αντισεισμικούς κανονισμούς, εξετάζεται και μια νέα φιλοσοφία σχεδιασμού η οποία εκμεταλλεύεται την φέρουσα ικανότητα του εδάφους (μη συμβατικός σχεδιασμός). Για τους παραπάνω σκοπούς σχεδιάζονται δύο διαφορετικοί τύποι θεμελίωσης μια συμβατικά σχεδιασμένη εγκιβωτισμένη θεμελίωση και μια μή-συμβατικά (υποδιαστασιολογημένη) εγκιβωτισμένη θεμελίωση. Η απόκριση του κάθε βάθρου κατά την δυναμική ανάλυση διαφέρει αναλόγως το συχνοτικό περιεχόμενο της εκάστοτε σεισμικής διέγερσης. Άλλες φορές καταπονείται περισσότερο το υψίκορμο και άλλες το χθαμαλό βάθρο. Ωστόσο, για μεγάλης έντασης σεισμούς, που ξεπερνούν τα όρια σχεδιασμού τους, ενώ οι συμβατικά σχεδιασμένες κατασκευές απέκτησαν σοβαρές ανελαστικές παραμορφώσεις, η νέα μέθοδος σχεδιασμού αποδεικνύεται πλεονεκτική για τα βάθρα. Στο υψίκορμο βάθρο η σεισμική μόνωση μέσω λικνισμού λειτούργησε αποδοτικά σε όλες τις σεισμικές διεγέρσεις, ενώ στο αντίστοιχο χθαμαλό η δράση της ήταν αποδοτική αλλά όχι το ίδιο εμφανής. Τέλος, πρέπει να αναφερθεί ότι η σεισμική μόνωση μέσω λικνισμού συνοδεύεται και από μια αρνητική συνέπεια, αυτή των αυξημένων μόνιμων καθιζήσεων.