Αποθήκη τέχνης: Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης σε βιομηχανικό κέλυφος στη Λεμεσό - Χριστοφόρου, Μαρία (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών. Τομέας Αρχιτεκτονικού Σχεδιασμού, 2017)
Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι μελέτη της υπάρχουσας κατάστασης και η πρόταση αποκατάστασης και επανάχρησης της βιομηχανικής αποθήκης χαρουπιών της Συνεργατικής Ένωσης Χαρουποπαραγωγών [ΣΕΔΧ], με σκοπό να στεγάσει το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Το κτήριο, έργο του Φοίβου Πολυδωρίδη, είναι ένα από τα πιο αξιόλογα του κυπριακού μοντερνισμού, τόσο στην περιοχή μεταξύ Παλιού και Νέου Λιμανιού Λεμεσού, όσο και σε ολόκληρη την Κύπρο. Η παραβολοειδής μορφή του και ο μεγάλος, ενιαίος, εσωτερικός χώρος, ο οποίος χαρακτηρίζεται από το επαναλαμβανόμενο μοτίβο των τόξων, προκαλεί τις εντυπώσεις τόσο στους περαστικούς, όσο και στους χρήστες του χώρου. Η επιλογή να στεγαστεί στο συγκεκριμένο κτήριο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης έγινε για διάφορους λόγους. Θεωρήθηκε ότι ένα εμβληματικό κτήριο του ‘60, αντιπροσωπευτικό της μοντέρνας κυπριακής αρχιτεκτονικής, είναι το πλέον κατάλληλο για να στεγάσει συλλογές της μοντέρνας και σύγχρονης καλλιτεχνικής δημιουργίας. Επιπλέον ένα κτήριο-τοπόσημο με δημόσια χρήση μπορεί να προσελκύσει επισκέπτες και να διαμορφώσει ένα νέο χαρακτήρα στην ευρύτερη περιοχή, αφού η πόλη δεν έχει σήμερα μουσείο τέχνης, ούτε κάποια διακριτή “καλλιτεχνική περιοχή”. Στα πλαίσια της εργασίας γίνονται κάποιες “στρατηγικές” προτάσεις για τη διαμόρφωση της ευρύτερης περιοχής. Η μελέτη επικεντρώνεται, όμως, στην αποτύπωση της κατάστασης και της παθολογίας του υπάρχοντος κτηρίου και στην πρόταση επανάχρησης του. Με βάση το κτηριολογικό πρόγραμμα που δημιουργήθηκε, θεωρήθηκε αναγκαίος ο σχεδιασμός ενός νέου κτηρίου, σε σύνδεση με το υφιστάμενο, για να καλυφθούν οι ανάγκες του μουσείου. Το υφιστάμενο κτήριο επιλέγεται να στεγάσει κατεξοχήν εκθεσιακούς χώρους, ενώ στο νέο στεγάζονται οι υπόλοιποι χώροι του μουσείου, η υποδοχή με το πωλητήριο, το αμφιθέατρο με το foyer, βιβλιοθήκη τέχνης, η διοίκηση, καφέ-εστιατόριο, καθώς και gallery πώλησης έργων τέχνης των ντόπιων καλλιτεχνών. Τα δύο κτήρια συνδέονται μεταξύ τους με έναν όγκο-γέφυρα στο επίπεδο του ορόφου.