Προσπελασιμότητα με συνδυασμένη χρήση δημόσιας συγκοινωνίας και περπατήματος: Εφαρμογή σε τρία Ολυμπιακά Ακίνητα - Λιόγκα, Χριστιάνα (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Αγρονόμων και Τοπογράφων Μηχανικών. Τομέας Γεωγραφίας και Περιφερειακού Σχεδιασμού, 2017)
Η μεγαλύτερη πρόκληση που καλείται να αντιμετωπίσει η σύγχρονη πόλη είναι η συνεχώς αυξανόμενη χρήση του αυτοκινήτου. Το τελευταίο ενοχοποιείται ως η κυριότερη αιτία υποβάθμισης του αστικού περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής στην πόλη. Η βιώσιμη κινητικότητα και ειδικότερα, η στροφή προς τα συλλογικά μέσα μεταφοράς, ως τρόπος μετακίνησης, διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην αντιμετώπιση των προβλημάτων αυτών. Ένα μέτρο αξιολόγησης της αποδοτικότητας των δημόσιων συγκοινωνιών είναι η μέτρηση της προσπελασιμότητας. Η προσπελασιμότητα είναι μια έννοια πολύπλοκη και βρίσκει εφαρμογές σε πολλές μελέτες. Οι δείκτες που χρησιμοποιούνται για τη μέτρηση της είναι ποικίλοι και σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία χωρίζονται σε απλούς και πιο σύνθετους δείκτες. Στην παρούσα εργασία παρουσιάζεται ένα μεθοδολογικό πλαίσιο για την αξιολόγηση της προσπελασιμότητας με συνδυασμένη χρήση δημόσιας συγκοινωνίας και περπατήματος. Η μεθοδολογία αυτή στηρίζεται στη δημιουργία ισόχρονων καμπυλών εξυπηρέτησης και στην εφαρμογή ενός μοντέλου βαρύτητας (ή δυνητικού μοντέλου προσπελασιμότητας) για την ποσοτικοποίηση της προσπελασιμότητας. Μελέτη εφαρμογής αποτελούν τρία Ολυμπιακά Ακίνητα στην περιοχή της Αττικής, τα οποία είναι αναξιοποίητα ή λειτουργούν υπό μερική χρήση και βρίσκονται σε περιοχές διαφορετικής πυκνότητας κατοίκησης. Πιο συγκεκριμένα, η παρούσα εργασία εστιάζει στην ανάλυση και αξιολόγηση της πληθυσμιακής προσπελασιμότητας των Ολυμπιακών Ακινήτων που εξετάζονται, σύμφωνα με την υφιστάμενη κατάσταση του συγκοινωνιακού δικτύου της Αττικής και σε συνδυασμό με την πεζή μετακίνηση. Επιπλέον, διατυπώνονται και αξιολογούνται σενάρια βελτίωσης της συγκοινωνιακής κάλυψης για τα εξεταζόμενα ακίνητα, με σκοπό να αυξήσουν την πληθυσμιακή προσπελασιμότητα με δημόσια συγκοινωνία και περπάτημα. Τα αποτελέσματα που εξάγονται αφορούν, κυρίως, στη σύγκριση των ακινήτων αυτών ως προς το επίπεδο προσπελασιμότητας με δημόσια συγκοινωνία και περπάτημα που προσφέρουν. Μέσα από τη μελέτη, διαπιστώθηκε ότι το Ολυμπιακό Ακίνητο στο Γαλάτσι παρουσιάζει τη μεγαλύτερη πληθυσμιακή προσπελασιμότητα, ενώ αντίθετα στο Μαρκόπουλο την μικρότερη. Το Ολυμπιακό Ακίνητο στα Άνω Λιόσια παρουσιάζει ένα μέτριο επίπεδο προσπελασιμότητας. Το κυριότερο συμπέρασμα που απορρέει είναι ότι αν οραματιζόμαστε μια αστική ανάπτυξη προσανατολισμένη στη δημόσια συγκοινωνία, τότε πρέπει να δίνεται η προτεραιότητα για επενδυτικούς σκοπούς σε αυτά τα ακίνητα που βρίσκονται σε πυκνοκατοικημένες περιοχές, όπου προωθούνται τα βιώσιμα μέσα μετακίνησης.