Διερεύνηση δυνατοτήτων βέλτιστης αξιοποίησης υδρο - ενεργειακών πόρων περιοχής Αχελώου-Θεσσαλίας - Καραναστάση, Μαρία (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Αγρονόμων και Τοπογράφων Μηχανικών, 2017)
Αντικείμενο της παρούσας εργασίας αποτελεί ο προσδιορισμός του βέλτιστου οικονομικά τρόπου ικανοποίησης των υδατικών και ενεργειακών ζητήσεων μια περιοχής, αξιοποιώντας κατάλληλα τους διαθέσιμους υδατικούς και ανανεώσιμους ενεργειακούς της πόρους. Στο πλαίσιο αυτό ερευνώνται: α) Η διαχείριση υφιστάμενων υδραυλικών έργων (ταμιευτήρων, υδροηλεκτρικών σταθμών, υδραγωγείων, γεωτρήσεων κ.ά.) με κριτήριο την οικονομικά βέλτιστη κατανομή του νερού στις διάφορες υδατικές (ύδρευση, άρδευση, περιβάλλον) και ενεργειακές ζητήσεις στη περιοχή μελέτης. Για το σκοπό αυτό η ικανοποίηση ή μη των υδρο - ενεργειακών ζητήσεων αποτιμάται σε όρους κόστους - οφέλους. Να σημειωθεί ότι για την οικονομική αποτίμηση της αξίας της περιβαλλοντικής συνιστώσας του νερού χρησιμοποιούνται μέθοδοι Περιβαλλοντικής Οικονομίας. β) Το ενεργειακό μείγμα από υπό διαστασιολόγηση έργα ΑΠΕ που, σε συνδυασμό με τη παραγωγή ενέργειας των υδροηλεκτρικών σταθμών όπως προκύπτει από τη παραπάνω διαχείριση, θα επιτύχει τη μέγιστη οικονομική ωφέλεια κατά την ικανοποίηση των ενεργειακών ζητήσεων της περιοχής μελέτης. Για την εξαγωγή του βέλτιστου ενεργειακού μείγματος θεωρείται και εναλλακτική, συμβατική μορφή ηλεκτροπαραγωγής (φυσικό αέριο). Το ενεργειακό σύστημα που θεωρείται εξετάζεται σε δύο διατάξεις: η πρώτη διάταξη δεν περιλαμβάνει δυνατότητα αποθήκευσης ενέργειας ενώ η δεύτερη περιλαμβάνει. Η δυνατότητα αποθήκευσης παρέχεται μέσω αντλησιοταμιευτικού σταθμού. Περιοχή εφαρμογής των παραπάνω είναι η Θεσσαλία σε συνδυασμό με τη λεκάνη απορροής του Αχελώου, λαμβάνοντας υπόψη τα μελετημένα έργα μερικής εκτροπής του Αχελώου στη ΛΑΠ Πηνειού. Η αντιμετώπιση του συγκεκριμένου υδροσυστήματος είναι ζωτικής σημασίας για την εθνική οικονομία αφού εκεί παράγεται το 42% της συνολικής υδροηλεκτρικής ενέργειας και το 14% της συνολικής αγροτικής παραγωγής ενώ το υδατικό ισοζύγιο της Θεσσαλίας είναι έντονα ελλειμματικό. Οι υδατικοί πόροι της περιοχής περιλαμβάνουν επιφανειακά και υπόγεια νερά, και συναφή έργα αξιοποίησης (ταμιευτήρες, γεωτρήσεις, υδραγωγεία, κτλ). Αντίστοιχα, οι ενεργειακοί πόροι αναφέρονται σε τρεις πηγές ανανεώσιμης ενέργειας: (α) μεγάλα υδροηλεκτρικά έργα, υφιστάμενα και μελετημένα στο πλαίσιο συναφών διαχειριστικών μελετών που αφορούν στην αξιοποίηση των υδατικών πόρων του Αχελώου, (β) αιολικά πάρκα, και (γ) συστήματα φωτοβολταϊκών έργων.