Προσδιορισμός της μετακίνησης του δακτυλίου ανάρτησης της στέγης του ΣΕΦ με χρήση τεχνολογίας επίγειας Τρισδιάστατης σάρωσης - Ιωάννου, Αιμιλία (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Αγρονόμων και Τοπογράφων Μηχανικών. Τομέας Τοπογραφίας, 2007)
Σήμερα, με τη μεγάλη ανάπτυξη της τεχνολογίας και τις συνεχώς αυξανόμενες απαιτήσεις της σύγχρονης κοινωνίας, έχουν σχεδιαστεί και κατασκευαστεί πολλά Τεχνικά Έργα (π.χ. φράγματα, γέφυρες, μεγάλα κτιριακά συγκροτήματα) για την εξυπηρέτηση των ανθρώπινων αναγκών. Σε αυτά τα έργα απαιτείται να γίνεται μελέτη της κινηματικής συμπεριφοράς τους, η οποία μπορεί να εκδηλωθεί από διάφορες αιτίες. Η παρακολούθηση της κινηματικής συμπεριφοράς των τεχνικών έργων δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο στις φάσεις της κατασκευής, αλλά να συνεχίζεται και μετά την ολοκλήρωση του έργου. Μια πιθανή μετακίνηση μπορεί να φορτίσει την κατασκευή με μη αναμενόμενες τάσεις, προκαλώντας σημαντικά προβλήματα, ακόμα και αστοχία μέρους ή και ολόκληρου του φέροντα οργανισμού της κατασκευής. Η γεωδαιτική μεθοδολογία έχει τη δυνατότητα, αξιοποιώντας τη σύγχρονη τεχνολογία, να ανιχνεύσει ακόμη και μικρού μεγέθους μετακινήσεις και να παρακολουθήσει την εξέλιξή τους με ακρίβεια, αξιοπιστία και οικονομία. Αυτές οι μετακινήσεις είναι πιθανό να επιφέρουν κρίσιμες παραμορφώσεις στον φέροντα οργανισμό των έργων. Μια τέτοια αξιοποίηση της σύγχρονης τεχνολογίας για την ανίχνευση παραμορφώσεων ενός τεχνικού έργου αποτελεί η χρήση επίγειου σαρωτή laser. Τα τελευταία χρόνια, οι επίγειοι σαρωτές (Terrestrial Laser Scanners –TLS) άρχισαν να εισέρχονται δυναμικά στην Γεωδαισία και να καθιερώνονται ως συστήματα οργάνων κατάλληλα για πολλές εφαρμογές, όπως είναι η γεωμετρική τεκμηρίωση αλλά και η παρακολούθηση μετακινήσεων των κατασκευών. Τα σύγχρονα αυτά συστήματα έχουν πολλά συγκριτικά πλεονεκτήματα όπως είναι η καταγραφή της τρισδιάστατης πληροφορίας, η απομακρυσμένη και χωρίς επαφή συλλογή δεδομένων καθώς και η δυνατότητα συλλογής πυκνής πληροφορίας σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Την κινηματική συμπεριφορά ενός τεχνικού έργου, του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας, για τον προσδιορισμό των μετακινήσεων με χρήση της τεχνολογίας των επίγειων σαρωτών πραγματεύεται και η παρούσα διπλωματική εργασία. Το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας είναι μια κατασκευή που παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, ως προς την δόμηση του και την απόκριση του κατά τον σεισμό του 1999, που έπληξε ιδιαίτερα το λεκανοπέδιο. Συγκεκριμένα, στην παρούσα διπλωματική εργασία, προσδιορίσθηκε το διάνυσμα της οριζόντιας μετακίνησης του δακτυλίου ανάρτησης της στέγης της κατασκευής, με γεωδαιτική μεθοδολογία με χρήση επίγειου τρισδιάστατου laser σαρωτή. Επιπλέον, έγινε προσπάθεια συσχέτισης του διανύσματος με τεκτονικά στοιχεία της ευρύτερης περιοχής του λεκανοπεδίου. Για τον προσδιορισμό του διανύσματος μετακίνησης, έγιναν σαρώσεις του δακτυλίου ανάρτησης της στέγης με (TLS). Οι σαρώσεις έγιναν με κατάλληλο βήμα από τις κορυφές του γεωδαιτικού δικτύου οριζοντίου ελέγχου, το οποίο έχει εγκατασταθεί στο ΣΕΦ από τις αρχές της δεκαετίας του 1980.