Μελέτη αποδοχής/αποστροφής ρίσκου στη διαδικασία λήψης απόφασης για τα προτεινόμενα μέτρα περιορισμού του ρίσκου (RCOs) στο Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό (IMO) - Τσουμπελής, Ανδρέας (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Φυσικών Επιστημών, 2017)
Στην παρούσα διπλωματική μελέτη γίνεται μια προσπάθεια μελέτης της συμπεριφοράς ως προς το ρίσκο του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμόυ (ΙΜΟ), βάσει των μέτρων περιορισμού του ρίσκου που προτείνει και μια σύγκριση με τα αντίστοιχα αποτελέσματα στην πυρηνική βιομηχανία. Εξαιτίας της εκτεταμένης χρήσης του πετρελαίου και των προϊόντων του, η παρουσία ρυπαντικών ενώσεων όπως είναι οι συνολικοί πετρελαϊκοί υδρογονάνθρακες και οι πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες (ΠΑΥ), είναι ένα σύνηθες πλέον φαινόμενο το οποίο εγκυμονεί κινδύνους για τη δημόσια υγεία, λόγω τοξικότητας. Οι πετρελαϊκοί υδρογονάνθρακες και οι ΠΑΥ εμφανίζονται στο περιβάλλον μετά από ατυχήματα και διαρροές κατά τη μεταφορά ή την αποθήκευση καυσίμων και άλλων προϊόντων αργού πετρελαίου. Οι υδρογονάνθρακες εξαιτίας της λιποφιλικής τους τάσης δεσμεύονται στο έδαφος, όπου μπορούν να παραμείνουν ή να εκπλυθούν ρυπαίνοντας τους υδροφόρους ορίζοντες. Για το λόγο αυτό έχει αναπτυχθεί πλήθος μεθόδων για την εξυγίανση ρυπασμένων εδαφών. Τα πλοία και οι δραστηριότητές τους αποτελούν μία από τις βασικότερες αιτίες πρόκλησης πετρελαιοκηλίδων στον θαλάσσιο χώρο. Η ανάγκη για τη μελέτη του κόστους των πετρελαιοκηλίδων είναι δεδομένη και απασχολεί όλους τους αρμόδιους φορείς. Το κόστος τους υπολογίζεται συναρτήσει ποικίλων παραγόντων, από τους οποίους οι σημαντικότεροι είναι: η ποσότητα πετρελαίου που έχει διαρρεύσει, η τοποθεσία του περιστατικού ρύπανσης, το είδος του ατυχήματος, η επιρροή που έχει στο περιβάλλον και την οικονομία καθώς και το είδος του πετρελαιοειδούς. Ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός (ΙΜΟ) στην προσπάθειά του να περιορίσει το ρίσκο κατά τη θαλάσσια διακίνηση πετρελαίου προτείνει ένα σύνολο μέτρων περιορισμού του εν λόγω ρίσκου (Risk Control Options- RCOs). Σκοπός αυτής της εργασίας είναι η διερεύνηση της διάθεσης αποδοχής ή αποστροφής προς το ρίσκο, ανάλογα με επιλεγμένα μέτρα περιορισμού ρίσκου (Risk Control Options) που προτείνει ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός (ΙΜΟ), μέσω των Formal Safety Assessment (FSA) για τα tanker. Συγκεκριμένα, γίνεται προσπάθεια χαρακτηρισμού της διάθεσης του IMO ως προς το ρίσκο μέσω του αντίστοιχου μοντέλου των Cha και Ellingwood για την πυρηνική βιομηχανία. Η βάση δεδομένων που χρησιμοποιήθηκε, αντλήθηκε από το διεθνές ταμείο αποζημίωσης για πετρελαϊκή ρύπανση και αποτελείται από ένα σύνολο περίπου 100 περιστατικών παγκοσμίως για το διάστημα 1979 έως 2013.