Η Αρχιτεκτονική του Μουσείου και η Κατασκευή της Συλλογικής Μνήμης. Η Περίπτωση του Εβραϊκού Μουσείου του Βερολίνου - Τσιφτσή, Ξανθή (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, 2016)
Η παρούσα διπλωματική εργασία εκπονήθηκε στο πλαίσιο του Διατμηματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών «Αρχιτεκτονική- Σχεδιασμός του Χώρου»- Κατεύθυνση Α΄: «Σχεδιασμός- Χώρος- Πολιτισμός» της Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου. Αντικείμενό της είναι η μελέτη της κατασκευής της συλλογικής μνήμης ως κοινωνικό φαινόμενο, μέσα από μία υλική έκφανση της μνήμης, την αρχιτεκτονική του Μουσείου. Έμπνευση και αφορμή αποτέλεσε το Εβραϊκό Μουσείο του Βερολίνου, έργο του Daniel Libeskind, το οποίο συνιστά παράδειγμα αρχιτεκτονικής χωροποίησης της μνήμης του Εβραϊκού Ολοκαυτώματος. Είναι το μόνο μουσείο που στα πρώτα δύο χρόνια της λειτουργίας του δεν συμπεριέλαβε κανένα έκθεμα, αποτέλεσε το ίδιο έκθεμα αλλά και φορέα μνήμης, χωρίς την «αρωγή» κανενός αντικειμένου και χωρίς την σύμπραξη κανενός εκπαιδευτικού προγράμματος και καμίας εκθεσιακής πολιτικής. Εντούτοις, κατάφερε να προσελκύσει μέσα σε αυτή τη διετία εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες. Αυτό το επίτευγμα της μουσειακής αρχιτεκτονικής οδήγησε στην διατύπωση του εξής ερευνητικού ερωτήματος: πώς παρεμβαίνει η εκ του μηδενός αρχιτεκτονική δημιουργία ενός μουσείου στην κατασκευή της συλλογικής μνήμης ενός ιστορικού γεγονότος; Με άξονα αυτή την προβληματική, στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η μελέτη της αρχιτεκτονικής του Μουσείου, ως εργαλείου διαμεσολάβησης μνήμης, δια της πρόσληψης των χρηστών.