Επιρροή της ενδοσιμότητας του εδάφους και της μερικής αποκόλλησης των πεδίλων στην ανελαστική σεισμική απόκριση κτηρίων από ΩΣ. - Κωστοπούλου, Αικατερίνη (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Πολιτικών Μηχανικών. Τομέας Δομοστατικής. Εργαστήριο Αντισεισμικής Τεχνολογίας, 2016)
Οι σεισμοί καταπονούν τις κατασκευές προκαλώντας τους στροφές και μετακινήσεις, ενώ πολλές φορές εισέρχονται στην πλαστική περιοχή των παραμορφώσεων. Σε αυτό το φαινόμενο συμμετέχει σε μεγάλο βαθμό η θεμελίωση και ο τρόπος που αυτή συμπεριφέρεται, καθώς και το είδος του εδάφους πάνω στο οποίο είναι θεμελιωμένη η κατασκευή. Στην εργασία αυτή διερευνάται η επιρροή της ενδοσιμότητας του εδάφους και της μερικής αποκόλλησης των πεδίλων στην ανελαστική σεισμική συμπεριφορά, ενός πραγματικού κτηρίου. Επιλέχθηκε να προσομοιωθεί μια τριώροφη κατασκευή με τη θεμελίωσή της για την περίπτωση που επιτρέπεται η αποκόλληση της θεμελίωσης από το έδαφος, αλλά και για την περίπτωση που δεν επιτρέπεται καθόλου η εμφάνιση του παραπάνω φαινομένου. Επιπλέον, προσομοιώθηκαν δύο διαφορετικά είδη εδάφους. Η προσομοίωση τόσο της κατασκευής όσο και της θεμελίωσης έγινε με το λογισμικό OpenSees. Στη συνέχεια επιλέχθηκαν τέσσερις χρονοϊστορίες, εκ των οποίων οι τρεις χαρακτηρίζονται ως παλμικές από τον Baker(2007), ενώ η τέταρτη δεν είναι παλμική. Επιπλέον κριτήριο επιλογής τους ήταν η σχέση της περιόδου του παλμού που περιέχουν σε σχέση με την ιδιοπερίοδο της κατασκευής, προκειμένου να ελεγχθεί η επιρροή αυτής της παραμέτρου στην αποκόλληση της θεμελίωσης. Πραγματοποιήθηκε στατική επίλυση και στη συνέχεια μη γραμμικές δυναμικές επιλύσεις για τις παραπάνω χρονοϊστορίες. Υπολογίστηκε η αποκόλληση των πεδίλων για δύο είδη εδαφών (Α και D σύμφωνα με τον EC8), καθώς και οι στροφές αυτών και πραγματοποιήθηκε σύγκριση μεταξύ τους αλλά και με ισοδύναμες στατικές και δυναμικές μεθόδους. Επιπλέον σε κρίσιμα υποστυλώματα του κτηρίου, ζητήθηκε η γωνιακή παραμόρφωση (drift) και ελέγχθηκε σε ποιες περιπτώσεις σεισμικών διεγέρσεων, εδαφών αλλά και συνθηκών στήριξης προκαλούνται οι μεγαλύτερες βλάβες. Παράλληλα έγινε εκτίμηση της αποκόλλησης για όλες τις παραπάνω περιπτώσεις με μία ισοδύναμη δυναμική μέθοδο, μία ισοδύναμη στατική, αλλά και με βάση αυτά που προβλέπει ο Ευρωκώδικας 7(EC7). Τα συμπεράσματα αυτής της εργασίας προκύπτουν από τη σύγκριση των αποτελεσμάτων των αναλύσεων και των παραπάνω μεθόδων, καθώς και από τη συνολική εικόνα των αποκολλήσεων που προκύπτει για κάθε χρονοϊστορία. Σκοπός λοιπόν αυτής της εργασίας είναι να αποτιμηθεί εάν μια περιορισμένη αποκόλληση της θεμελίωσης επιδρά ανακουφιστικά στην εντατική και παραμορφωσιακή κατάσταση την κατασκευής, και εάν οι σχέσεις που υποδεικνύονται από τον Ευρωκώδικα οδηγούν σε υπερδιαστασιολόγηση μιας θεμελίωσης ή μη.