Σχεδιασμός τετραώροφου μεταλλικού κτηρίου γραφείων με εναλλακτικές διατάξεις συνδέσμων δυσκαμψίας - Τσαφώνιας, Σπυρίδων (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Πολιτικών Μηχανικών. Τομέας Δομοστατικής. Εργαστήριο Μεταλλικών Κατασκευών, 2016)
Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται το σχεδιασμό τετραώροφου μεταλλικού κτηρίου γραφείων με εναλλακτικές διατάξεις συνδέσμων δυσκαμψίας. Αναλύονται και συγκρίνονται δύο παραλλαγές Α και Β του αρχικού φορέα, οι οποίες έχουν κοινές διατομές φερόντων στοιχείων, αλλά διαφέρουν ως προς τη διάταξη των κατακορύφων συνδέσμων δυσκαμψίας. Στο κτήριο Α οι σύνδεσμοι δυσκαμψίας τοποθετούνται περιμετρικά του κτηρίου, ενώ στο κτήριο Β στο κεντρικό τμήμα. Όλα τα μέλη θεωρήθηκαν αμφιαρθρωτά, συνεπώς μορφώθηκαν συνδέσεις τέμνουσας. Η ανάλυση των δύο παραλλαγών πραγματοποιήθηκε μέσω του στατικού προγράμματος πεπερασμένων στοιχείων SOFiSTiK, στο οποίο εισήχθησαν στοιχεία που αφορούν τα υλικά, τις διατομές, τις δράσεις επί των παραλλαγών Α και Β και συνδυασμούς αυτών, λαμβάνοντας υπόψιν τους κατάλληλους συντελεστές ασφαλείας δράσεων. Από την ανάλυση εξήχθησαν τα μέγιστα εντατικά μεγέθη που καταπονούν τις διατομές και τα μέλη και πραγματοποιήθηκαν οι αντίστοιχοι έλεγχοι αντοχής, βάσει του Ευρωκώδικα 3. Ακολούθως, αναλύθηκε η σεισμική συμπεριφορά (παραμορφώσεις, οριζόντιες μετακινήσεις ορόφων) των παραλλαγών Α και Β, λόγω της δυναμικής φόρτισής τους. Όσον αφορά τη σύμμεικτη πλάκα, η διαστασιολόγηση κι η επάρκειά της πραγματοποιήθηκε μέσω του προγράμματος SymDeck Designer. O σχεδιασμός κι οι έλεγχοι επάρκειας της σύνδεσης υποστυλώματος – θεμελίου, των κτηρίων Α και Β, που ακολούθησαν, πραγματοποιήθηκε μέσω του προγράμματος Robot Structural Analysis Professional 2014. Πραγματοποιήθηκαν οι συγκρίσεις των παραλλαγών Α και Β, που αφορούσαν τα εντατικά μεγέθη, τη σεισμική απόκριση, τα βέλη κάμψης των δοκών και τις διαφορές στη σύνδεση υποστυλώματος – θεμελίου. Από την ανάλυση των κτηρίων Α και Β προέκυψαν ορισμένα συμπεράσματα, σπουδαιότερο εκ των οποίων αποδείχθηκε η σημαντική διαφορά των κτηρίων Α και Β στην ιδιομορφική απόκρισή τους, με το κτήριο Α να αποτελεί, σχεδιαστικά, την κατάλληλη επιλογή, λόγω μεγαλύτερης δυστρεψίας.