Εκτίμηση και ανάλυση της ξηρασίας στην Πελοπόννησο - Σαΐτα, Καλλιόπη (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Αγρονόμων και Τοπογράφων Μηχανικών. Τομέας Έργων Υποδομής και Αγροτικής Ανάπτυξης. Εργαστήριο Εγγειοβελτιωτικών Έργων και Διαχείρισης Υδατικών Πόρων, 2016)
Η ξηρασία είναι ένα φυσικό φαινόμενο που είναι δύσκολο να ανιχνευθεί και να παρακολουθηθεί. Σύμφωνα με το Emergency Events Database, παρατηρείται ότι σε ολόκληρο τον κόσμο, οι ξηρασίες αντιπροσωπεύουν το 5% των φυσικών καταστροφών, όμως οι απώλειες που προέρχονται από την ξηρασία έχουν προκαλέσει έως και το 30% των απωλειών που έχουν προκληθεί από όλες τις καταστροφές, κατατάσσοντας την ξηρασία πρώτη μεταξύ όλων των φυσικών κινδύνων (He et al., 2011). Η διπλωματική εργασία εξετάζει το φαινόμενο της ξηρασίας στην Πελοπόννησο, μέσα από την εφαρμογή μεθόδων προσδιορισμού της. Αρχικά, γίνεται βιβλιογραφική ανασκόπηση της έννοιας του φαινομένου, των χαρακτηριστικών του και των επιπτώσεων του. Διερευνώνται μέθοδοι προσδιορισμού της ξηρασίας, με τη χρήση δεικτών, και εφαρμόζονται κάποιοι επιλεγμένοι δείκτες στη περιοχή ανάλυσης. Για τον υπολογισμό των δεικτών, συλλέχθηκαν μετεωρολογικά δεδομένα από επιλεγμένους σταθμούς της Εθνικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας (ΕΜΥ) και του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής (ΥΠΕΚΑ), που βρίσκονται στην Πελοπόννησο. Για την εκτίμηση και ανάλυση της ξηρασίας στην Πελοπόννησο, επιλέγονται οι δείκτες Standardised Precipitation Index (SPI), Reconnaissance Drought Index (RDI) και Deciles, για διάφορες χρονικές κλίμακες (ετήσια, τρίμηνη, εξάμηνη και εννεάμηνη βάση), για τον υπολογισμό των οποίων είναι απαραίτητα μόνο μετεωρολογικά δεδομένα βροχόπτωσης και θερμοκρασίας. Ο υπολογισμός του δείκτη RDI απαιτεί και δεδομένα εξατμισοδιαπνοής εκτός της βροχόπτωσης, σε αντίθεση με τους υπόλοιπους δείκτες. Για το λόγο αυτό, από τις χρονοσειρές θερμοκρασίας υπολογίζεται η δυνητική εξατμισοδιαπνοή με τρεις μεθόδους (Hargreaves, Thornthwaite και Blaney-Criddle), οι οποίες συγκρίνονται και μεταξύ τους. Για τη διευκόλυνση εξαγωγής συμπερασμάτων, παρουσιάζονται οι τιμές των δεικτών και με την μορφή κατάλληλων διαγραμμάτων. Ακολουθεί ο εντοπισμός της τάσης της ξηρασίας και η εφαρμογή διάφορων μεθόδων ελέγχου της σημαντικότητας της. Ειδικότερα, το δεύτερο επιτυγχάνεται με την χρήση μη παραμετρικών ελέγχων όπως το Mann-Kendall, Spearman, P-value, Sen’s slope και με τους συντελεστές Nash–Sutcliffe efficiency και Pearson’s r. Κατόπιν, συγκρίνονται τα αποτελέσματα των ελέγχων και εντοπίζονται και αναλύονται οι διαφορές μεταξύ τους. Τέλος, εξάγονται συμπεράσματα από την εφαρμογή των παραπάνω μεθόδων για την διαπίστωση της ύπαρξης ή μη ξηρασίας στην Πελοπόννησο καθώς και της τάσης αυτής.