ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΜΟΝΤΕΛΟΥ ΓΕΩΜΕΤΡΙΚΗΣ ΔΙΟΡΘΩΣΗΣ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ ΥΨΗΛΗΣ ΑΝΑΛΥΣΗΣ - Δελτσίδης, Παναγιώτης (Σχολή Αγρονόμων και Τοπογράφων Μηχανικών, 2016)
Οι τελευταίες γενιές των δορυφορικών συστημάτων παρατήρησης γης, υψηλής ανάλυσης, έχουν τη δυνατότητα να συλλέγουν εικόνες με μέγεθος εικονοψηφίδας, μικρότερο από 0.5 m. Οι κάμερες με τις οποίες είναι εφοδιασμένες τα δορυφορικά συστήματα είναι τύπου pushbroom και παρέχουν τα απαραίτητα στοιχεία του εσωτερικού και του εξωτερικού προσανατολισμού ώστε να είναι δυνατή η φωτογραμμετρική τους επεξεργασία. Στην παρούσα διατριβή προτείνεται ένα νέο αυστηρό γεωμετρικό μοντέλο για τη γεωαναφορά και προσανατολισμό των δορυφορικών εικόνων που έχουν ληφθεί από δορυφορικά συστήματα υψηλής ανάλυσης και βασίζεται στη συνθήκη συγγραμμικότητας. Χρησιμοποιεί τους παραμέτρους του εσωτερικού προσανατολισμού της κάμερας και τα τροχιακών δεδομένα που παρέχονται από τα δορυφορικά συστήματα με σκοπό να περιγράψει τη σχέση μεταξύ των αντικειμένων του εδάφους με αυτών που απεικονίζονται στις δορυφορικές εικόνες. Ο σκοπός του νέου προτεινόμενου μοντέλου είναι η χρήση λιγότερων φωτοσταθερών σημείων που απαιτείται για τη γεωαναφορά των εικόνων. Το προτεινόμενο μοντέλο έχει εφαρμοστεί και αξιολογηθεί σε στερεοσκοπικές δορυφορικές εικόνες ASTER - VNIR, SPΟΤ -V, EROS - B, QuickBird, WolrdView - 2 και εικόνες Pleiades - 1B και τα συμπεράσματα που προκύπτουν είναι ότι συνήθως αρκούν να μετρηθούν 5 φωτοσταθερά σημεία για να επιτευχθεί οριζοντιογραφική ακρίβεια καλλίτερη της μιας εικονοψηφίδας (sup-pixel). Η επίλυση του μοντέλου επιπρόσθετα χρησιμοποιεί συνθήκες δεσμεύσεων που υφίσταντο λόγω της γεωμετρίας των λήψεων των στερεοσκοπικών δορυφορικών εικόνων αυξάνοντας επιπλέον τον αριθμό παρατηρήσεων με συνέπεια να αυξάνεται η αξιοπιστία της επίλυσης του μοντέλου.