Ιδέες για χαμηλού βάρους κατασκευαστικά μέρη από χάλυβες για χρήση στην αυτοκινητοβιομηχανία - Μπάνης, Αλέξανδρος (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Μηχανικών Μεταλλείων Μεταλλουργών. Τομέας Μεταλλουργίας και Τεχνολογίας Υλικών. Εργαστήριο Μεταλλουργίας, 2016)
Οι Διφασικοί Χάλυβες (DP steels) χρησιμοποιούνται ευρέως στην αυτοκινητοβιομηχανία. Kαθώς oι τρέχουσες και μελλοντικές κατευθύνσεις απαιτούν τον συνδυασμό υψηλής αντοχής και ολκιμότητας, όπως και δυνατότητας μορφοποίησης, αναπτύσσονται νέοι, υψηλής αντοχής τύποι με σκοπό τη βελτίωση των ιδιοτήτων οι οποίες θεωρούνται απαραίτητες σύμφωνα με τις υποδείξεις των παραγωγών. Οι τύποι διφασικών χαλύβων που χρησιμοποιήθηκαν σε αυτήν την εργασία περιέχουν κραματικά στοιχεία που ενισχύουν αυτές τις ιδιότητες όπως τα Al, Nb, Cr and Mo. Περιέχουν δε μικρό ποσοστό άνθρακα ώστε να προσδώσουν υψηλότερες τιμές ολκιμότητας εις βάρος της σκληρότητας και της αντοχής. Σκοπός της εργασίας είναι η διερεύνηση της επίδρασης διαφορετικών παραμέτρων στις ιδιότητες τεσσάρων διαφορετικών τύπων DP χαλύβων. Αυτές οι παράμετροι είναι κυρίως οι χρόνοι και οι θερμοκρασίες ανόπτησης, καθώς και οι χρόνοι και οι θερμοκρασίες γήρανσης. Διερευνήθηκε επίσης η επίδραση του ρυθμού θέρμανσης και ψύξης σε πειράματα προσομοίωσης. Τα αποτελέσματα όλων αυτών των πειραμάτων αναλύθηκαν με μέσα μεταλλογραφίας στο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρωσης (SEM) και με δοκιμές εφελκυσμού και κάμψης. Σκοπός της έρευνας ήταν να επιτευχθεί ο καλύτερος συνδυασμός ιδιοτήτων και κυρίως υψηλές αντοχές, στο εύρος των 1000 και 1200 MPa, οι οποίες καθιστούν τους συγκεκριμένους χάλυβες κατάλληλους για εφαρμογή σε διάφορα μέρη των οχημάτων, όπου απαιτούνται υψηλές αντοχές, όπως το B-pillar και τα roof rails. Πολυάριθμα φαινόμενα διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της μικροδομής, όπως επίσης και στη δύναμη και επιμήκυνση. Η εξέλιξη της μικροδομής και οι ιδιότητες επηρεάζονται από τη σύσταση των χαλύβων και τις παραμέτρους της ανόπτησης και της γήρανσης. Μεγάλη επίδραση στις ιδιότητες του χάλυβα έχει η πυκνότητα των διαταραχών, η οποία επηρεάζεται επίσης από το κλάσμα όγκου του μαρτενσίτη και τη χημική σύσταση του χάλυβα. Το συμπέρασμα της εργασίας είναι ότι οι μηχανικές ιδιότητες των χαλύβων δεν βελτιστοποιούνται με την αύξηση των θερμοκρασιών και του χρόνου αλλά είναι ο συνδυασμός αυτών των δύο παραμέτρων ο οποίος αποδίδει το μέγιστο των δυνατοτήτων τους. Παρατηρούμε δηλαδή ότι η δυνατότητα διαφοροποίησης των μηχανικών ιδιοτήτων μέσω μικρών μόνο αλλαγών στις παραμέτρους της θερμικής επεξεργασίας μπορεί να οδηγήσει σε καινοτόμες εφαρμογές των διφασικών χαλύβων στην αυτοκινητοβιομηχανία.