Αριθμητική μοντελοποίηση εργαστηριακών δοκιμών κοπής με κοπτικά συρόμενου τύπου - Καλογερόπουλος, Αντώνιος (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Μηχανικών Μεταλλείων Μεταλλουργών, 2016)
Στην παρούσα μεταπτυχιακή εργασία, επιχειρήθηκε η αριθμητική μοντελοποίηση της εργαστηριακής δοκιμής κοπής σε άρρηκτο πέτρωμα με κοπτικό συρόμενου τύπου, με τη μέθοδο των διακριτών στοιχείων. Το λογισμικό που χρησιμοποιήθηκε ήταν το PFC2D της Itasca. Στόχος της εργασίας ήταν μια επαρκώς αποδεκτή προσομοίωση, ώστε τα αποτελέσματα του συνθετικού πετρώματος να είναι συγκρίσιμα με τα αποτελέσματα από την εργαστηριακή δοκιμή. Το δοκίμιο που χρησιμοποιήθηκε στο εργαστήριο ήταν ένας ψαμμίτης από τους παχυστρωματώδεις ψαμμίτες της Πίνδου. Τα αποτελέσματα της μακροσκοπικής απόκρισης του μοντέλου, συγκρίθηκαν με αυτά του εργαστηρίου. Με τον όρο «συνθετικό πέτρωμα», εννοείται το προσομοίωμα ενός πετρώματος που αποτελείται από ένα σύνολο δομικών μονάδων (π.χ άκαμπτων σφαιρών, δίσκων πεπερασμένου πάχους ή και συσσωματωμάτων τους). Εναλλακτικά αυτό καλείται και «Μοντέλο Συνδεδεμένων Σωματιδίων» (Bonded Particle Models, BPM). Καθοριστικής σημασίας για την επίτευξη του στόχου, ήταν η βέλτιστη επιλογή παραμέτρων του μοντέλου (ήτοι μικρομηχανικές παράμετροι). Για την επιλογή ακολουθήθηκαν δύο μέθοδοι. Πρώτα, ακολουθήθηκε η διαδικασία που πρότεινε ο Yoon (2007), η οποία βασίζεται στην εύρεση μικρομηχανικών παραμέτρων με σχεδιασμό πειράματος και βελτιστοποίηση. Έπειτα ακολουθήθηκε η μέθοδος που πρότειναν οι Wang et al, για την εύρεση μικρομηχανικών παραμέτρων σε μοντέλο με παράλληλους δεσμούς, χρησιμοποιώντας ομοιόμορφο σχεδιασμό. Στα εισαγωγικά κεφάλαια της εργασίας γίνεται μια σύντομη περιγραφή του λογισμικού PFC2D.Στο τελευταίο κεφάλαιο αναπτύσσονται τα συμπεράσματα που εξήχθησαν από τη εργασία και προτάσεις για μελλοντική έρευνα επί του αντικειμένου.