Υβριδικές μέθοδοι προσδιορισμού μοντέλων γεωειδούς πανελλαδικής κλίμακας από ετερογενή γεωδαιτικά δεδομένα (βαρύτητας, ηπειρωτικής και θαλάσσιας τοπογραφίας, γεωδυναμικά μοντέλα και GNSS) - Κυδώνης, Σταύρος (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Αγρονόμων και Τοπογράφων Μηχανικών. Τομέας Τοπογραφίας. Εργαστήριο Ανώτερης Γεωδαισίας, 2016)
Η παρούσα διπλωματική εργασία έχει ως αντικείμενο μελέτης τους τρόπους δημιουργίας ενός μοντέλου γεωειδούς για τον Ελλαδικό χώρο από ετερογενή δεδομένα. Ως δεδομένα εισόδου χρησιμοποιήθηκαν 9802 μετρήσεις βαρύτητας διασκορπισμένες σε ολόκληρη την έκταση που καλύπτει η χώρα μας καθώς και 822 μετρήσεις GPS που καλύπτουν τις περιοχές από την Καβάλα μέχρι και το βόρειο τμήμα της Πελοποννήσου, όπως παραχωρήθηκαν από την Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού (ΓΥΣ). Ακόμη ως ψηφιακό μοντέλο εδάφους χρησιμοποιήθηκε το SRTM DEM 1arc second και ως παγκόσμιο γεωδυναμικό μοντέλο επιλέχθηκε το EGM2008. Για την εκτέλεση των υπολογισμών χρησιμοποιήθηκαν τα λογισμικά GRAVSOFT και Generic Mapping Tools (GMT). Το GRAVSOFT αποτελεί ένα πακέτο προγραμμάτων σε γλώσσα FORTRAN διαχειρίσιμα μέσα από ένα interface σε γλώσσα PYTHON, όπου μπορούν να υποστηρίξουν ολόκληρη την διαδικασία παραγωγής ενός μοντέλου γεωειδούς. Το GMT χρησιμοποιήθηκε για την επεξεργασία του ψηφιακού μοντέλου εδάφους και την παραγωγή όλων των απαραίτητων DEM, μεταβλητής διακριτικής ικανότητας, που απαιτούνται για την υλοποίηση της RTM μεθόδου, όπως επίσης χρησιμοποιήθηκε και για την γραφική απεικόνιση όλων των επιμέρους αποτελεσμάτων σε χάρτες. Η εργασία διαρθρώνεται μέσα από τέσσερα κεφάλαια όπου στο πρώτο Κεφάλαιο αναλύονται όλες οι απαραίτητες διορθώσεις και αναγωγές που πρέπει να εφαρμοστούν στις διαθέσιμες μετρήσεις βαρύτητας προκειμένου αυτές να αναφέρονται σε μία συγκεκριμένη επιφάνεια, όπως επίσης παρουσιάζονται και οι πλέον επικρατέστερες μέθοδοι υπολογισμού της επιφάνειας του γεωειδούς. Στο δεύτερο Κεφάλαιο γίνεται μια εκτενή περιγραφή του λογισμικού GRAVSOFT και ειδικότερα όλων των εργαλείων που χρησιμοποιήθηκαν για την εκπόνηση της διπλωματικής εργασίας. Το τρίτο Κεφάλαιο αφορά την πρακτική εφαρμογή των μεθοδολογιών που επιλέχτηκαν, την παραγωγή του τελικού μοντέλου γεωειδούς καθώς και την απεικόνιση των αποτελεσμάτων, ενώ στο τελευταίο Κεφάλαιο παραθέτονται σχόλια και παρατηρήσεις. Ως μέθοδος αναγωγής των τοπογραφικών μαζών επιλέχθηκε η πλέον διαδεδομένη αναγωγή υπολειπόμενης τοπογραφίας (Residual Terrain Model – RTM), ενώ για τον υπολογισμό του γεωειδούς εξετάστηκε η μέθοδος RCR (Remove – Compute – Restore) μέσα από δύο παραλλαγές. Στην πρώτη παραλλαγή χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος της σημειακής προσαρμογής (Least Square Collocation – LSC), ενώ για την εφαρμογή της δεύτερης παραλλαγής έγινε χρήση του ολοκληρώματος Stokes σε συνδυασμό με τους μετασχηματισμούς Fourier. Από τη σύγκριση και αξιολόγηση των δύο παραλλαγών της RCR και της τελικής τους ακρίβειας προκύπτουν σημαντικά ευρήματα ως προς τη δυνατότητα ευρείας χρησιμοποίησης τους αλλά και την περαιτέρω αξιολόγηση και βελτίωση τους.