Διαχείριση φυσικών πόρων και επενδυτικά σχέδια τουριστικής ανάπτυξης ως παράγοντες μετασχηματισμού στο νησιωτικό χώρο. Η περίπτωση Ίσσου Κέρκυρας - Λιτσάρδου, Δήμητρα-Αθανασία (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, 2012)
Η μεταβίβαση δημοσίων ακινήτων γης στο Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου Α.Ε. (ΤΑΙΠΕΔ Α.Ε.), για μελλοντική ιδιωτικοποίηση ή αποκρατικοποίηση, έχει βαρύνουσα σημασία. Υπό συνθήκες εθνικής δημοσιονομικής κρίσης, η εκ βάθρων αλλαγή της τρέχουσας πολιτικής χωρικής ανάπτυξης και της πρακτικής διαχείρισης των φυσικών και πολιτιστικών πόρων, μέσω ενός πιο «ευέλικτου» και «κατ’αποκλειστικότητα» χωρικού σχεδιασμού, διευκολύνουν τη χωροθέτηση τουριστικών επενδύσεων μεγάλης κλίμακας εντός προστατευομένων περιοχών Natura 2000, με χαρακτήρα μόνο κατ’επίφαση ήπιο και εναλλακτικό, αλλά ουσιαστικά μαζικό, που δεν συνάδει με τις θεμελιώδεις αρχές της αειφόρου βιώσιμης τουριστικής ανάπτυξης, καθώς ενισχύει περαιτέρω την αστικοποίηση του παραθαλάσσιου μετώπου στο νησιωτικό χώρο, αλλά πρωτίστως μετατρέπει το φυσικό περιβάλλον από ελεύθερο και δημόσιο αγαθό, από αντικείμενο κοινής ιδιοκτησίας και ελεύθερης πρόσβασης άνευ αντιτίμου, σε οικονομικό και ιδιωτικό αγαθό, σε αντικείμενο ατομικής ιδιοκτησίας με αποκλεισμό της χρήσης του από το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο. Υπό αυτό το πρίσμα, τα επενδυτικά σχέδια τουριστικής ανάπτυξης με εγκαταστάσεις μεγάλης κλίμακας και με τουρισμό μαζικού χαρακτήρα σε προστατευόμενες περιοχές έχουν δυσμενείς επιπτώσεις, τόσο στη φυσική, όσο και στην πολιτιστική κληρονομιά του τόπου, επιδρώντας καταλυτικά επί των κοινωνικών, οικονομικών και περιβαλλοντικών χαρακτηριστικών της ευρύτερης περιοχής, καθώς το συγκεκριμένο μοντέλο τουριστικής ανάπτυξης δεν συνάδει με τις θεμελιώδεις αρχές της αειφόρου βιώσιμης τουριστικής ανάπτυξης.