Μεθοδολογία βέλτιστης χωροθέτησης και διαστασιολόγησης φωτοβολταϊκών και αιολικών πάρκων με χρήση συστημάτων γεωγραφικών πληροφοριών (GIS) - Δασκάλου, Ολυμπία (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Πολιτικών Μηχανικών. Τομέας Υδατικών Πόρων και Περιβάλλοντος, 2016)
Ακολουθώντας τους ευρωπαϊκούς θεσμικούς στόχους για ανάπτυξη των ΑΠΕ σε βάρος των συμβατικών μορφών ενέργειας, η Ελλάδα μπορεί να αποκομίσει σημαντικά πλεονεκτήματα αξιοποιώντας το πλούσιο ηλιακό, αιολικό και υδροηλεκτρικό της δυναμικό. Παρόλα αυτά, ένας εθνικός σχεδιασμος σε αύτη την κατεύθυνση, οφείλει να εφαρμόζει ένα ορθολογικό πλαίσιο χωροθέτησης των ΑΠΕ για την αντιμετώπιση των συγκρούσεις χρήσεων γης, αλλά και των περιβαλλοντικών και κοινωνικών επιπτώσεων που ανακύπτουν. Με αφετηρία την κρισιμότητα της χωρικής διάστασης των ΑΠΕ, παρουσιάζεται στην παρούσα εργασία μια μεθοδολογία βέλτιστης χωροθέτησης και διαστασιολόγησης των ΑΠΕ σε περιφερειακή κλίμακα, με περιοχή εφαρμογής το ηπειρωτικό τμήμα της Περιφέρειας Θεσσαλίας. Σημαντικές βάσεις στις οποίες στηρίχθηκε η ρεαλιστικότατά και επιτυχία της μεθοδολογίας, είναι τόσο η αποδελτίωση της ισχύουσας ευρωπαϊκής και εθνικής νομοθεσίας, όσο και η ανάλυση της υφιστάμενής κατάστασης στην Θεσσαλία σε ορούς φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος, αλλά και ενεργειακών χαρακτηριστικών. Κρίσιμος περιοριστικός παράγοντας αλλά και κριτήριο χωροθέτησης αποδεικνύεται το ηλιακό και αιολικό δυναμικό, το οποίο παίζει καθοριστικό ρόλο στην επιλογή των βιώσιμων θέσεων εγκατάστασης αιολικών και φωτοβολταικών πάρκων αντίστοιχα. Βασικό εργαλείο για την υλοποίηση της μεθοδολογίας και την οπτικοποίησης των αποτελεσμάτων αποτελούν τα Συστήματα Γεωγραφικών Πληροφοριών (ΣΓΠ), μέσω των οποίων υλοποιήθηκε η εφαρμογή των περιορισμών, η επιλογή και ο χωρισμός σε κλάσεις των κριτηρίων αξιολόγησης και τέλος, η εφαρμογή πολυκριτηριακής ανάλυσης για την αξιολόγηση των διαθέσιμων προς χωροθέτηση περιοχών. Η εφαρμογή της μεθοδολογίας για την αξιολόγηση των αιτήσεων αδειοδότησης, φανερώνει τους πολλαπλούς στόχους που μπορεί να επιτελέσει η μεθοδολογία τόσο ως εργαλείο μετα-αξιολόγησης για τα πραγματικά έργα υπό αδειοδότηση, όσο και για την εκτίμηση και καλύτερη οργάνωση της δυνητικής εγκατεστημένης ισχύος της περιοχής μελέτης. Σημαντική είναι και η δυνητική συμβολή της μεθοδολογίας σε μελέτες συνδιαχείρισης υδατικών πόρων και ενέργειας και στις προοπτικές ανάπτυξης υβριδικών συστημάτων, που αποτελούν το κλειδί της επιτυχούς ένταξης των ΑΠΕ στο ενεργειακό μίγμα.