Ανάδειξη λατομείου Ασπραγγέλων - Πέτρου, Στέφανος (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Αγρονόμων και Τοπογράφων Μηχανικών, 2016)
Τις τελευταίες δεκαετίες στη Ελλάδα, τα μεγάλα τεχνικά έργα και η συνεχής ανοικοδόμηση των οικισμών δημιούργησαν αυξανόμενες ανάγκες σε αδρανή υλικά. Το ελλειπές αρχικά, και ασαφές στην πορεία των ετών νομικό πλαίσιο, η έλλειψη περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης και οι έντονες πιέσεις για οικονομική ανάπτυξη άφησαν το έντονο αποτύπωμα τους στα ελληνικά τοπία, δημιουργώντας μέχρι σήμερα δεκάδες ανενεργά λατομεία που χρήζουν άμεσης αποκατάστασης. Τόσο η εγχώρια, όσο και η διεθνής εμπειρία στην αξιοποίηση μεταβιομηχανικών τοπίων και περιοχών υποβαθμισμένων από παρελθοντικές ανθρώπινες παραγωγικές δραστηριότητες περιλαμβάνει μία ευρύτατη γκάμα λύσεων. Από απλή επιχωμάτωση και δενδροφυτεύσεις μέχρι την αξιοποίησή τους για χώρους υγειονομικής ταφής απορριμμάτων, χώρους στάθμευσης, αποθηκευτικούς χώρους, βιοτεχνικά πάρκα, θέατρα κλπ. Το ζητούμενο κάθε φορά είναι η βέλτιστη επιλογή λύσης ή συνδυασμού λύσεων με βάση τις τοπικές συνθήκες και ανάγκες της κάθε περιοχής. Στην παρούσα εργασία διερευνάται ο καταλληλότερος, σχεδιαστικά, τρόπος αποκατάστασης ενός εγκαταλειμμένου λατομικού πεδίου στο Κεντρικό Ζαγόρι, με στόχο τη νοηματοδότηση της επανένταξης του με σύγχρονα μέσα και όρους στο σήμερα. Η αρχιτεκτονική πρόταση περιλαμβάνει τη δημιουργία ενός πολυλειτουργικού δημόσιου χώρου αναφοράς για κατοίκους και επισκέπτες, ενός τοπόσημου που θα αναδείξει τις χαρακτηριστικές γεωλογικές δομές της περιοχής και θα διηγείται τη διαδικασία παραγωγής του βασικού τοπικού οικοδομικού υλικού που διαμόρφωσε τη χαρακτηριστική οικιστική και αισθητική φυσιογνωμία του Ζαγορίου. Στόχος της εργασίας είναι να αναδειχθεί ότι ο μινιμαλιστικός επανασχεδιασμός του χώρου με τις προτεινόμενες κατασκευές χαμηλού κόστους μπορεί να μετατρέψει ένα πρόβλημα σε συγκριτικό πλεονέκτημα της περιοχής.