Rise & Fall: πειραματικό θέατρο χορού - Βελισσαρίου, Ισαβέλλα (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, 2016)
Η σύνθεση αυτή αφορά τη δημιουργία ενός θεατρικού χώρου ο οποίος απευθύνεται στην τέχνη του χορού, δίνοντας έμφαση στις ειδικές απαιτήσεις αυτής της χρήσης σε μορφολογικό αλλά και λειτουργικό επίπεδο. Ο πειραματικός θεατρικός χώρος – σύμβολο για το χορό χωροθετείται στον κεντρικό άξονα της πρωτεύουσας, την Αθηνών – Πειραιώς, τονίζοντας την μεταλλαγή του χαρακτήρα του αποβιομηχανοποιημένου μεγαλύτερου τμήματος της λεωφόρου αυτής. Λίγο πριν ή λίγο μετά το λιμάνι, στις παρυφές της γειτονιάς των Καμινίων, το κτίριο των 4.000τμ προβάλει πίσω από την διατηρητέα κλασικίζουσα όψη της Αποθήκης Χαράκογλου. Η κεντρική ιδέα εκκινεί από τον μεγάλου ύψους περίκλειστο, εσωστρεφή, υπόγειο θεατρικό χώρο, ο οποίος είναι ευέλικτος σε όλες του τις διαστάσεις για διάφορες μορφές σκηνογραφίας, κάθε σωματική χρήση και οποιαδήποτε θεατρική διάταξη, μέσα από ένα μηχανικό σύστημα κινούμενων πλατφορμών. Ο κεντρικός θεατρικός χώρος καλύπτεται από μια κεκλιμένη πλάκα εμφανούς σκυροδέματος, η οποία ξεφυτρώνει από το όπισθεν τμήμα του οικοπέδου, συνεχίζει αυξάνοντας σε ύψος και σχηματίζει αναδιπλώσεις μέχρι να προσεγγίσει την διατηρητέα όψη της Αποθήκης Χαράκογλου, στο σημείο που συγκροτείται η κύρια είσοδος στο κτίριο. Σε αυτές τις αναδιπλώσεις του σκυροδέματος τοποθετούνται ημιδιάφανα ορθογωνικά πρίσματα ελαφριάς κατασκευής δημιουργώντας χώρους για τις πρόσθετες λειτουργίες του θεάτρου. Το χαμηλό ύψος της πλάκας στο πίσω όριο του οικοπέδου υποδέχεται ένα ζωντανό πάρκο που απευθύνεται στη γειτονιά, προστατευμένο απ’ την πολύβουη λεωφόρο. Το κτίριο επιθυμεί να επιβληθεί στο αστικό τοπίο σαν ένα σύμβολο. Η τελική συνθήκη για αυτό είναι η διαφάνεια της γυάλινης μεμβράνης η οποία περικλείει τον όγκο σκυροδέματος που σταδιακά αναδύεται από τη γη. Το κτίριο προσομοιάζει με σώμα, η επιδερμίδα του οποίου είναι διάφανη, επιτρέποντας τη θέαση της οργανικής του λειτουργίας.