Ταξινόμηση παράκτιων ζωνών με βάση την επικινδυνότητα πλημμύρας - Τσομπανέλλης, Θεμιστοκλής (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Πολιτικών Μηχανικών, 2016)
Οι παράκτιες πλημμύρες και η αντιμετώπιση του κινδύνου από αυτές απασχολεί τον άνθρωπο από πολύ παλιά και συγκεκριμένα από τότε που αντιλήφθηκε τα οφέλη παραμονής του κοντά σε παράκτιες ζώνες και άρχισε να τις εποικίζει. Η παράκτια ζώνη πλέον είναι το «σπίτι» για ένα μεγάλο και αναπτυσσόμενο ποσοστό του παγκόσμιου πληθυσμού. Σε αυτή τη μεταπτυχιακή εργασία δημιουργήθηκε ένα εννοιολογικό πλαίσιο ταξινόμησης των παράκτιων ζωνών ως προς τον κίνδυνο πλημμύρας. Με την ανάλυση κατασκευάστηκε ένα εργαλείο που έχει τη μορφή υπολογιστικού φύλλου. Θεσπίστηκαν δύο βασικά επίπεδα, τα οποία αντικατοπτρίζουν τις δύο συνιστώσες της επικινδυνότητας : την πιθανότητα και τις επιπτώσεις. Αυτά τα επίπεδα αποτελούνται από ξεχωριστά κριτήρια το καθένα και η ποσοτικοποίηση της επικινδυνότητας γίνεται με τη χρήση μιας απλής τεχνικής Πολυ-Κριτηριακής Ανάλυσης. Η μεθοδολογία εφαρμόζεται στην παράκτια ζώνη της Σκάλας Ερεσού και στις περιοχές Συνοικισμός και Καλαμάρι της Μυτιλήνης (βόρειο κομμάτι της Μυτιλήνης). Πρόκειται για δύο περιοχές με βασική τους διαφορά τον τύπο οικονομικής δραστηριότητας. Η Σκάλα Ερεσού είναι μία κυρίως τουριστική περιοχή, ενώ το βόρειο τμήμα της Μυτιλήνης χρησιμοποιείται κυρίως για οικιστικούς και βιομηχανικούς λόγους. Παρ’ όλες τις διαφορές τους, προκύπτει ότι οι δύο περιοχές υπάγονται στην ίδια κατηγορία επικινδυνότητας (κατηγορία C του δείκτη ΠΑΠΠ), δηλαδή έχουν μέτρια επικινδυνότητα για παράκτια πλημμύρα.