Ανάπτυξη μοντέλου βέλτιστου σχεδιασμού δικτύου Αστικών Συγκοινωνιών με κοινωνικοοικονομικά κριτήρια - Νιώρας, Δημήτριος (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Αγρονόμων και Τοπογράφων Μηχανικών. Τομέας Έργων Υποδομής και Αγροτικής Ανάπτυξης. Εργαστήριο Συγκοινωνιακής Τεχνικής, 2016)
Η παρούσα εργασία αποτελεί την αφετηρία μίας νέας λογικής σχεδιασμού δικτύων αστικών συγκοινωνιών η οποία, σε αντίθεση με τις υπάρχουσες δημοσιευμένες εργασίες, λαμβάνει υπόψη όλες τις κατηγορίες μετακινούμενων, δίνει προτεραιότητα στην εξυπηρέτηση των δέσμιων χρηστών, των χρηστών δηλαδή που δεν έχουν εναλλακτική μετακίνησης εκτός από την αστική συγκοινωνία. Προωθεί, έτσι, τη βιώσιμη κινητικότητα παρέχοντας δυνατότητα εξυπηρέτησης σε όσο το δυνατόν περισσότερους δυνητικούς αλλά όχι υφιστάμενους χρήστες των αστικών συγκοινωνιών. Με δεδομένα εισόδου το οδικό δίκτυο, τους πίνακες Προέλευσης – Προορισμού για το σύνολο και για τους δέσμιους χρήστες, καθώς και τις δυνατότητες των φορέων παροχής συγκοινωνιακού έργου πραγματοποιείται σχεδιασμός και βελτιστοποίηση δικτύου αστικών συγκοινωνιών με στόχο την εξυπηρέτηση του συνόλου των δέσμιων χρηστών και όσο το δυνατόν περισσότερων μη δέσμιων, έχοντας ως όριο τις δυνατότητες των φορέων. Η διαδικασία σχεδιασμού πραγματοποιείται σε τρεις φάσεις. Η πρώτη φάση περιλαμβάνει τον αρχικό σχεδιασμό του δικτύου με δεδομένα εισόδου τον πίνακα προέλευσης – προορισμού των δέσμιων χρηστών, έτσι ώστε να δημιουργηθεί μία βάση με προοπτικές ικανοποιητικής εξυπηρέτησης των δέσμιων χρηστών. Η δεύτερη φάση περιλαμβάνει την βελτιστοποίηση του δικτύου που προέκυψε από την πρώτη φάση για το σύνολο των χρηστών έχοντας ως στόχο την ελαχιστοποίηση του κόστους του φορέα και των επιβατών. Η τρίτη και τελευταία φάση περιλαμβάνει τον έλεγχο των αποτελεσμάτων της δεύτερης φάσης και τον υπολογισμό των εξαγόμενων στοιχείων, τα οποία είναι οι διαδρομές, οι συχνότητες, το ποσοστό εξυπηρέτησης των δέσμιων χρηστών και το μέγιστο ποσοστό εξυπηρέτησης των δυνητικά εισερχόμενων επιβατών στο σύστημα. Τα πλεονεκτήματα της συγκεκριμένης μεθόδου είναι η δυνατότητα ένταξης νέων χρηστών στο σύστημα αστικών συγκοινωνιών, η εξασφάλιση του ελάχιστου κοινωνικού δικαιώματος στη μετακίνηση για τους δέσμιους χρήστες, καθώς και η προσαρμογή του σχεδιασμού στις δυνατότητες των φορέων παροχής συγκοινωνιακού έργου.