Επεμβαίνοντας Λακωνικά: Νέο Αρχαιολογικό Μουσείο Σπάρτης - Κοροπούλη, Ελένη (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, 2016)
Η αρχαία Σπάρτη σαν έννοια, ταυτισμένη με το θάρρος, την οργάνωση και την πειθαρχία του πολιτισμού που άκμασε στην κοιλάδα του Ευρώτα κατά την αρχαϊκή και κλασική αρχαιότητα, σήμερα αντιμετωπίζεται ως ένας σταθμός στην Ευρωπαϊκή ιστορία. Η αρχαία Σπάρτη σαν αρχαιολογικός χώρος έχει την ιδιαιτερότητα ότι βρίσκεται κατά μεγάλο βαθμό θαμμένη κάτω από την σύγχρονη πόλη. Τα μνημεία που σώζονται έχουν ανασκαφείι αποσπασματικά, και δύσκολα μπορεί ο επισκέπτης να σχηματίσει μια αντιπροσωπευτική εντύπωση για την μορφή της αρχαίας πόλης. Διαπιστώσαμε πως για να καταλάβει κανείς την αρχαία πόλη στην πιο ολοκληρωμένη δυνατή μορφή της θα πρέπει να συνδυάσει σαν κομμάτια παζλ όσα σώζονται σήμερα από το παρελθόν. Αποφασίσαμε πως αυτά τα κομμάτια είναι δυνατόν να ομαδοποιηθούν σε τρεις κυρίως ενότητες: τοτοπίο, το μνημείο και το έκθεμα. Επίσης, πως ο χώρος προσφέρεται για ένα ενδιαφέρον πείραμα: την ενοποίηση των παραπάνω κλιμάκων σε μια ενιαία αφήγηση, που μπορεί να συνδυάσει τον περίπατο στο τοπίο, την επίσκεψη στο μνημείο, και την μουσειακή εμπειρία. Η λειτουργία ενός διασπασμένου μουσείου άλλωστε συμβολίζει την ιδιότυπη οργάνωση του μυθικού Σπαρτιατικού κράτους, συστατικά στοιχεία του οποίου ήταν η ανεξαρτησία μεταξύ των κωμών που το αποτελούσαν, η έλλειψη τείχους, και ο υπαίθριος βίος. Η αφήγηση αυτή όμως παραμένει πάντα σε σύγκριση και αναφορά με την σημερινή πόλη. Οι δύο αστικές φάσεις, απόλυτα διακριτές ιστορικά αν και όχι χωρικά, μπορούν να λειτουργήσουν παράλληλα. Ο επισκέπτης καλείται να βιώσει το παρελθόν μέσα στο κυρίαρχο πλαίσιο του παρόντος.