Νέος σιδηροδρομικός σταθμός Αθηνών - Δρίβας, Θεοδόσης (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, 2016)
Αντικείμενο αυτής της διπλωματικής εργασίας είναι η ανάπλαση του Κεντρικού Σιδηροδρομικού Σταθμού Αθηνών με τη δημιουργία ενός νέου Κελύφους και την επανάχρηση του υπάρχοντος Σταθμού Λαρίσης. Το υφιστάμενο όριο των γραμμών εξαλείφεται με την υπογειοποίησή τους, αφήνοντας στην πόλη ένα νέο αστικό χώρο, ο οποίος μετατρέπεται σε πάρκο. Το νέο κτήριο του σταθμού είναι μία ελικοειδής ράμπα, η οποία λειτουργεί σαν ρουφήχτρα- πυκνωτής κινήσεων που σε οδηγεί από το επίπεδο της πόλης στον 'κάτω κόσμο' των τρένων και αντίστροφα. Η κινητικότητα αυτή ενισχύεται με τα κάθετα γραμμικά στοιχεία των όψεων, τα οποία λειτουργούν ως φίλτρο βλεμμάτων για τον εξωτερικό παρατηρητή, ενώ για κάποιον που βρίσκεται στο εσωτερικό, η εναλλαγή φωτός και σκιάς μπορεί να θυμίσει ένα γρήγορο ταξίδι με τρένο. Η προσπάθειά μας το κτήριο να ξεχωρίσει περεταίρω γίνεται εμφανής από την μεγάλη τρύπα, διαστάσεων μετεωρίτη η οποία δημιουργείται γύρω από αυτό, επιτρέποντας στο φως να εισέλθει στον κάτω χώρο των τρένων. Το νερό το οποίο τοποθετείται συμβολικά στο κέντρο της σύνθεσης δημιουργεί το φαινόμενο του αντικατοπτρισμού μέσω του φωτός, λειτουργώντας ως φωτιστική πηγή. Το προαναφερθέν πάρκο μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένα αστικό δάσος λόγω της καθορισμένης τυχαιότητας του φυσικού στοιχείου, ενώ ταυτόχρονα ως ενοποιητικό στοιχείο της πόλης μέσω των άμεσων εγκάρσιων κινήσεων. Η διαμήκης κίνηση που διατρέχει όλο το πάρκο λειτουργεί ως περίπατος ενοποίησης των επιμέρους λειτουργιών του.