Ανάπτυξη καλλυντικής κρέμας βελτιωμένων αντιοξειδωτικών ιδιοτήτων με χρήση εκχυλίσματος φύλλων ελιάς εγκλεισμένο σε νανοσωματίδια πολυγαλακτικού οξέος. - Κεσεντέ, Μαρία-Χριστίνα (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Χημικών Μηχανικών. Τομέας Χημικών Επιστημών (I), 2015)
Τα εκχυλίσματα φυτών και βοτάνων χρησιμοποιούνται για καλλυντικούς λόγους από τα αρχαία χρόνια. Το γεγονός αυτό δικαιολογείται από το ευρύ φάσμα της βιοδραστικότητας των φυσικών εκχυλισμάτων, το οποίο εκτείνεται από αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδη μέχρι αντιμικροβιακή και αντιγηραντική δράση. Σήμερα, η βιομηχανία καλλυντικών έχει στρέψει ξανά το ενδιαφέρον της στην χρήση φυσικών εκχυλισμάτων σε καλλυντικά σκευάσματα, λόγω της αποτελεσματικότητας και της χαμηλής τοξικότητάς τους. Το ελαιόλαδο και το εκχύλισμα φύλλων ελιάς είναι πλούσια σε φαινολικές ενώσεις, και κυρίως σε ολευρωπεΐνη, υδροξυτυροσόλη και τυροσόλη, οι οποίες διαθέτουν υψηλή αντιοξειδωτική δράση, ιδανική για καλλυντικά προϊόντα. Ωστόσο, οι πολυφαινολικές ενώσεις είναι ευαίσθητες στην θερμότητα, το φως και την οξείδωση. Συχνά, στα καλλυντικά προϊόντα που περιέχουν αντιοξειδωτικά πωλούνται σε αεροστεγείς, αδιαφανείς συσκευασίες ώστε να διασφαλιστεί η δραστικότητα τους. Ο εγκλεισμός των δραστικών ουσιών σε νανοσωματίδια (NPs) μπορεί να προσφέρει προστασία έναντι στην ανεπιθύμητη αποδόμηση, ενώ ενισχύει την διεισδυτικότητα στην επιδερμίδα και δράση τους. Ο στόχος της παρούσας εργασίας είναι ο εγκλεισμός εκχυλίσματος φύλλων ελιάς σε νανοσωματίδια βιοδιασπώμενου πολυγαλακτικού οξέος (PLA NPs), η ενσωμάτωση των NPs σε ένα καλλυντικό προϊόν και ο έλεγχος σταθερότητάς του. Το PLA επιλέχτηκε καθώς το προϊόν αποικοδόμησής του, το γαλακτικό οξύ, είναι υδατοδιαλυτό προϊόν του φυσιολογικού μεταβολισμού. Για την συγκομιδή των φύλλων επιλέχθηκαν ελαιόδεντρα ποικιλίας “Μεγαρίτικη” στα οποία δεν είχαν εφαρμοστούν ζιζανιοκτόνα. Τα φύλλα συλλέχθηκαν τον Μάιο και εκχυλίστηκαν με οργανικούς διαλύτες. Το εκχύλισμα (OLE) που προέκυψε αναλύθηκε με τη μέθοδο HPLC για τον προσδιορισμό των φαινολικών ενώσεων που περιείχε (ολευρωπεΐνη 69.49%, ρουτίνη 4.03%, βανιλίνη 1.06%). Ακόμη, αξιολογήθηκε η αντιοξειδωτική του δράση με την μέθοδο δέσμευσης της ρίζας DPPH (IC50=0.283mg/ml) και του H2O2 (IC50= 0.254mg/ml) και το ολικό φαινολικό περιεχόμενο με τη μέθοδο Folin-Ciocalteu (1g OLE αντιστοιχεί σε 391.4mg gallic acid). Σε συνέχεια σχηματίστηκαν PLA νανοσωματίδια με και χωρίς εγκλωβισμένο εκχύλισμα (loaded, blank NPs αντίστοιχα) με τη μέθοδο γαλακτωματοποίησης-εξάτμισης διαλύτη. Τα NPs χαρακτηρίστηκαν με πληθώρα μεθόδων: για το μέγεθος, τον δείκτη διασποράς (pdi) και το ζ-δυναμικό χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος DLS, για την διερεύνηση των θερμικών ιδιοτήτων των NPs χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος DSC, για τον χαρακτηρισμό της δομής και μορφολογίας τους λήφθηκαν εικόνες με SEM, ενώ με την φασματοσκοπία FT-IR μελετήθηκε ο εγκλεισμός του OLE. Το μέσο μέγεθος των σχηματιζόμενων νανοσωματιδίων ήταν της τάξης των 230nm, χαμηλής διασποράς και ικανοποιητικού ζ-δυναμικού. Το ποσοστό εγκλεισμού (EE%) του OLE ήταν μεγαλύτερο του 50%. Σε συνέχεια, καθαρό εκχύλισμα και loaded NPs ενσωματώθηκαν επιτυχώς, σε δείγματα o/w βάσης κρέμας προσώπου που παρασκευάστηκε στις εγκαταστάσεις του τμήματος R&D, της εταιρείας KORRES Α.Ε., τα οποία υποβλήθηκαν σε τρίμηνο έλεγχο σταθερότητας. Από τον έλεγχο σταθερότητας διαπιστώθηκε ότι τα δείγματα με το καθαρό εκχύλισμα παρουσίασαν αλλοιώσεις στα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά τους, ενώ στα αντίστοιχα δείγματα κρέμας με νανοσωματίδια δεν παρατηρήθηκε καμία αλλοίωση.