Προσδιορισμός τοπικού μοντέλου της αποχής του γεωειδούς. Εφαρμογή στη νήσο Νίσυρο. - Τσατσαρώνης, Αντώνιος (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Αγρονόμων και Τοπογράφων Μηχανικών, 2015)
Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι ο υπολογισμός της εξίσωσης της αποχής του γεωειδούς στο νησί της Νισύρου, ώστε να γίνεται εύκολα και με ικανοποιητική ακρίβεια η μετατροπή των γεωμετρικών υψομέτρων σε ορθομετρικά, για κάθε εργασία στο νησί. Για την δημιουργία αυτού του τοπικού γεωειδούς ιδρύθηκε ένα υψομετρικό δίκτυο και πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις ορθομετρικών υψομετρικών διαφορών, με την μέθοδο της Τριγωνομετρικής Υψομετρίας Ακριβείας, καθώς και μετρήσεις γεωμετρικών υψομετρικών διαφορών με GPS. Η παρούσα διπλωματική εργασία αποτελείται από πέντε κεφάλαια τα οποία παρουσιάζονται περιληπτικά: Στο πρώτο κεφάλαιο αναφέρονται κάποιες βασικές έννοιες με επίκεντρο το γεωειδές και την απόκλιση της κατακορύφου. Επίσης, παρουσιάζονται συνοπτικά έννοιες όπως είναι το γεωμετρικό και ορθομετρικό υψόμετρο, καθώς και τα παγκόσμια μοντέλα γεωειδούς EGM96 και EGM08. Στο δεύτερο κεφάλαιο γίνεται αναφορά των συστημάτων δορυφορικού εντοπισμού με έμφαση στο σύστημα GPS, αναλύοντας τον τρόπο λειτουργίας του, την αβεβαιότητα και τις κύριες πηγές σφαλμάτων του. Γίνεται επίσης, μια συνοπτική παρουσίαση των παγκόσμιων δικτύων μόνιμων σταθμών αναφοράς και του ελληνικού δίκτυο HEPOS. Ακόμη, αναλύονται οι βασικές μέθοδοι με τις οποίες προσδιορίζονται ορθομετρικές υψομετρικές διαφορές. Στο τρίτο κεφάλαιο γίνεται αρχικά μια συνοπτική παρουσίαση κάποιων ιστορικών και γεωμορφολογικών στοιχείων του νησιού και στη συνέχεια παρουσιάζεται αναλυτικά ο τρόπος εγκατάστασης και η διαδικασία των μετρήσεων που πραγματοποιήθηκαν. Το κεφάλαιο αυτό κλείνει με τη επίλυση των δικτύων (ορθομετρικό και γεωμετρικό) και τον υπολογισμό της αποχής του γεωειδούς στις 13 κορυφές του δικτύου. Στο τέταρτο κεφάλαιο παρουσιάζονται αρχικά κάποια γενικά στοιχεία για τον τρόπο προσδιορισμού ενός τοπικού μοντέλου γεωειδούς και στη συνέχεια ακολουθεί η διαδικασία της προσαρμογή XII επιφανειών, 1ου βαθμού, δι-γραμμική, 2ου βαθμού, που χρησιμοποιήθηκαν στην συγκεκριμένη περίπτωση. Στο κεφάλαιο αυτό συμπεριλαμβάνεται επίσης και οι στατιστικοί έλεγχοι των σφαλμάτων των συντελεστών κάθε επιφάνειας. Στο πέμπτο κεφάλαιο παρουσιάζονται τα συμπεράσματα που προέκυψαν από την υλοποίηση της παρούσας διπλωματικής εργασίας, όπως και κάποιες προτάσεις για συνέχιση της έρευνας. Η τιμή της αποχής του γεωειδούς στην Νίσυρο κυμαίνεται από 30.01 m έως 30.51 m ως προς το σύστημα αναφοράς WGS' 84 (γεωκεντρικό ελλειψοειδές GRS'80) και η κλίση της επιφάνειας είναι από βορειοδυτικά προς νοτιοανατολικά 0.07‰. Η επιφάνεια που προσαρμόζεται καλύτερα στην περιοχή, με ακρίβεια της τάξης του εκατοστού και αποδίδει καλύτερα τη μορφή του γεωειδούς στο νησί είναι η επιφάνεια 2ου βαθμού, με εξίσωση: Ν(φ,λ)=30.35429+5.421964(φ-φ0)-4.07636(λ-λ0)-68.6929(φ − φ0)2- 26.2082(λ − λ0)2+33.31735∙(φ-φ0)-(λ-λ0) όπου: φ0 = 36.594062 (μοίρες) λ0 = 27.163654 (μοίρες)