Εταιρική υπευθυνότητα στην κλιματική αλλαγή στον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα στην Ελλάδα. Ο ρόλος των ΜΚΟ - Πιτσιλός, Χαράλαμπος (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Φυσικών Επιστημών, 2015)
Μία από τις κύριες προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα ο πλανήτης μας είναι ο αντίκτυπος της κλιματικής αλλαγής, ενός παγκόσμιου φαινομένου με πληθώρα άμεσων και έμμεσων επιπτώσεων σε όλους σχεδόν τους τομείς της ανθρώπινης ζωής και δραστηριότητας. Τις τελευταίες δεκαετίες οι ενδείξεις για τη συνεχώς αυξανόμενη συμβολή της ανθρώπινης δραστηριότητας στην κλιματική αλλαγή γίνονται ολοένα και περισσότερες, με αποτέλεσμα οι μεγάλες ρυπογόνες επιχειρήσεις (που φέρουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης) να βρίσκονται αντιμέτωπες με μία ακόμα πρόκληση: την σύνδεση της επιχειρηματικής δραστηριότητας με την προστασία και την αναβάθμιση του περιβάλλοντος. Η έως σήμερα προσέγγιση των περιβαλλοντικών ζητημάτων από τις επιχειρήσεις βασιζόταν στον απλό συσχετισμό των παραμέτρων “περιβάλλον”, “κόστος” και “νομική κατοχύρωση”. Οι προτροπές όμως για την προστασία του περιβάλλοντος και για μια ορθολογικότερη περιβαλλοντική διαχείριση, είναι πλέον πιο πιεστικές παρά ποτέ. Έτσι, σε μια ανταγωνιστική αγορά, η ύπαρξη και η λειτουργία μιας επιχείρησης σήμερα είναι περισσότερο άμεσα συνδεδεμένη με την ικανότητα ανταπόκρισής της στις απαιτήσεις του κοινωνικού συνόλου και των συμβαλλομένων εταίρων της (καταναλωτές, προμηθευτές, εργαζόμενοι, συνεργάτες, πελάτες κ.α.). Η ανάγκη για μακροπρόθεσμη προστασία και διαχείριση του περιβάλλοντος, ώστε η ανάπτυξη σήμερα να μην γίνεται σε βάρος των μελλοντικών γενεών, έχει αλλάξει το σκηνικό της αρνητικής σύνδεσης ανάμεσα στο κόστος της προστασίας του περιβάλλοντος και την οικονομική ανάπτυξη. Το επιχειρηματικό περιβάλλον αλλάζει και το ενδιαφέρον της αγοράς στρέφεται στην ανάπτυξη της συνεχώς ανερχόμενης «πράσινης οικονομίας», προσφέροντας ώθηση στην προαγωγή της «πράσινης» καινοτομίας. Η μετάβαση της απλής περιβαλλοντικής συνείδησης σε αλλαγή συμπεριφοράς για τις επιχειρήσεις αποτελεί μία πρόκληση στην οποία πρέπει να ανταποκριθούν. Όμως, η διαδικασία της μετάβασης αυτής δεν είναι μία απλή μέθοδος, αλλά εντάσσεται στις οργανωμένες δράσεις διεθνών φορέων όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση, αποσκοπώντας στην εκούσια προσχώρηση των επιχειρήσεων για την βελτίωση των περιβαλλοντικών τους επιδόσεων και την ανάδειξη του περιβάλλοντος μεσο-‐μακροπρόθεσμα ως μοχλό ανάπτυξης. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να εξετασθεί και να αξιολογηθεί η εταιρική υπευθυνότητα επιχειρήσεων που υπάγονται στον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα παραγωγής στην Ελλάδα αναφορικά με την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Πιο συγκεκριμένα, να διερευνήσει τον τρόπο με τον οποίο ασκούν την περιβαλλοντική τους υπευθυνότητα. Ακόμα, γίνεται εκτενής αναφορά στο ρόλο που διαδραματίζουν οι ΜΚΟ στον τομέα της περιβαλλοντικής προστασίας και της κλιματικής αλλαγής, ως οντότητες, αλλά και ως εκπρόσωποι της λεγόμενης κοινωνίας των πολιτών.