Παρασκευή και πειραματική μελέτη πολυμερικών συστημάτων για στοχευμένες βιομηχανικές εφαρμογές - Τιπούρτης, Ελευθέριος (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Μηχανολόγων Μηχανικών., 2015)
Στην εργασία αυτή, παρασκευάσαμε σύνθετα υλικά πολυμερικής μήτρας με σκοπό την οπτική αξιολόγησή τους και την εκτέλεση μετρήσεων και δοκιμών που θα μας επέτρεπαν τη μελέτη των αντιστατικών, θερμικών και μηχανικών ιδιοτήτων τους. Οι όποιες δοκιμές εκτελέστηκαν και για ένα μείγμα «οδηγό» προκειμένου να συγκρίνουμε και να προσδιορίσουμε την όποια επίδραση και αλλαγή στην συμπεριφορά επέφερε η προσθήκη βελτιωτικών προσθέτων σε αυτό. Το μείγμα «οδηγός» αποτελούταν από 80% πολυαιθυλένιο (LDPE) και 20% από τον μόνιμο αντιστατικό παράγοντα IRGASTAT. Τα βελτιωτικά πρόσθετα ήταν τα LCC 70, AMF 705, FSU 105, F 15 και AO 25 και χρησιμοποιήθηκαν με σταθερή περιεκτικότητα σε κάθε μείγμα που παράχθηκε. Η εργασία αποτελείται από δυο μέρη. Στο πρώτο μέρος που περιλαμβάνει τα δυο πρώτα κεφάλαια, παρουσιάζονται βασικά στοιχεία για το πολυαιθυλένιο, τα είδη και τις χρήσεις του, με ιδιαίτερη αναφορά στα film πολυαιθυλενίου, στις αντιστατικές τους ιδιότητες και πως αυτές επιτυγχάνονται. Στο δεύτερο και πειραματικό μέρος της εργασίας, παρουσιάζονται η διαδικασία παρασκευής των μειγμάτων, οι μέθοδοι με τις οποίες τα μελετήσαμε, καθώς και τα αποτελέσματα και συμπεράσματα που εξάχθηκαν. Η πειραματική διαδικασία περιλαμβάνει την οπτική αξιολόγηση των μειγμάτων, τη μέτρηση της ειδικής επιφανειακής αντίστασης των παραχθέντων από τα μείγματα φύλλων, δοκιμές εφελκυσμού, διαφορική θερμιδομετρία σάρωσης (DSC) και δυναμική μηχανική ανάλυση (DMA). Συμπερασματικά, τα πειραματικά αποτελέσματα έδειξαν μεγάλη επίδραση των συνθηκών ανάμιξης στις οπτικές ιδιότητες και βελτίωση αυτών με τη χρήση προσθέτων μεμονωμένα και σε ομάδες, μείωση της ειδικής επιφανειακής αντίστασης του φύλλου από το μείγμα «οδηγό» με τη χρήση των προσθέτων και ενίσχυση του αγώγιμου χαρακτήρα των παραχθέντων φύλλων σε υψηλότερα επίπεδα υγρασίας, μείωση του μέτρου ελαστικότητας, της τάσης διαρροής και της τάσης θραύσης κατά την ενσωμάτωση των προσθέτων σε ομάδες των δυο και τριών στο μείγμα «οδηγό» και διατήρηση του μέτρου ελαστικότητας, της τάσης θραύσης και αύξηση της τάσης διαρροής όταν τα πρόσθετα χρησιμοποιούνται σε ομάδες των τεσσάρων ή όλα μαζί. Επίσης, η χρήση των προσθέτων σε ομάδες οδήγησε σε μείωση της θερμοκρασίας υαλώδους μετάπτωσης, οριακές μεταβολές στην θερμοκρασία τήξης και διατήρηση ή αύξηση του βαθμού κρυσταλλικότητας στην πλειοψηφία των δοκιμίων που εξετάστηκαν. Τέλος, στο σύνολο των μειγμάτων που εξετάστηκαν παρατηρήθηκε συνεχής μείωση του μέτρου αποθήκευσης ενώ το μέτρο απωλειών, λόγω της θερμοκρασιακής περιοχής που εστιάσαμε, κατέγραψε σχεδόν αμελητέες τιμές.