Η συμβολή της υπαίθριας γλυπτικής στην διαμόρφωση της φυσιογνωμίας της πόλης. - Καραγιάννη, Σοφία (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, 2014)
Η εργασία αυτή ερευνά την υπαίθρια γλυπτική στον δημόσιο χώρο παλαιότερα και σήμερα και την σημασία της για την φυσιογνωμία της πόλης. Η δημόσια τέχνη είναι αρχικά μια πολιτική κίνηση διότι είναι αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών και αντικατοπτρίζει τις προθέσεις και τους σκοπούς της πολιτείας. Οι δημοτικές αρχές αλλά και το κεντρικό κράτος έχοντας την εξουσία, επιλέγουν ποιος θα εκπροσωπηθεί και ποιος θα αποκλειστεί από την αστική αφήγηση και θα συμμετέχει σε μεγάλο βαθμό στη συλλογική μνήμη. Τις τελευταίες δεκαετίες διακρίνεται μια πολιτιστική στροφή στον αστικό σχεδιασμό,η οποία εκμαιεύτηκε από την ανάγκη διαφοροποίησης και τον παγκόσμιο ανταγωνισμό των πόλεων, ενώ βασίστηκε στην πίστη ότι ο πολιτισμός και η τέχνη μπορούν να αποτελέσουν το φορέα που θα αλλάξει και θα αναζωογονήσει το αστικό τοπίο και θα βελτιώσει την καθημερινότητα των ανθρώπων.Βέβαια η δημόσια τέχνη δεν επιτυγχάνει πάντοτε να ανταποκριθεί στις προσδοκίες των πολιτών μιας κοινότητας ,επειδή ελάχιστες φορές αφουγκράζεται τις ανάγκες και τις επιθυμίες τους. Μακριά από τις αίθουσες των μουσείων και τους περιορισμούς τους, τα υπαίθρια γλυπτά ενσωματωμένα μέσα στο αστικό χώρο και το ιστορικό περιβάλλον, δημιουργούν έναν ανοιχτό χώρο παρέμβασης, ιστορικής συνέχειας, σκέψης και διαλόγου με τους περαστικούς. Η Υπαίθρια Γλυπτική , όπως και γενικότερα η τέχνη στο αστικό τοπίο συνδέεται άμεσα όχι μόνο με την καθημερινότητα των περιοίκων, αλλά αποτελεί σημείο αναφοράς για την πόλη, που διαρκώς αλλάζει και διαμορφώνεται μέσα από τις γειτονιές και τους ανθρώπους της, συνομιλώντας με το παρελθόν και το μέλλον. Η Υπαίθρια Γλυπτική παίζει σπουδαίο ρόλο στο οπτικό και απτικό τοπίο ,στην αναγνωστικότητα και ιστορικότητα ενός χώρου,στην συλλογική μνήμη και συνεπώς στην φυσιογνωμία της πόλης.