Μετοικώντας στην πόλη της εξαίρεσης, υλικές και συμβολικές οριοθετήσεις των σωμάτων μέσα από το παράδειγμα της Αμυγδαλέζας - Ψαλλιδάκη, Τιμόκλεια (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, 2015)
Στην παρούσα έρευνα επιχειρείται μια παράλληλη θεώρηση των εννοιών «χώρος» και «σώμα εκτός τόπου» και εξετάζονται οι τρόποι με τους οποίους οι έννοιες αυτές συγκροτούνται σχεσιακά στην «πόλη της εξαίρεσης». Αντιμετωπίζοντας την οικονομική κρίση ως μορφή εδραίωσης νέων διατάξεων ορίων στον αστικό χώρο και ταυτόχρονα ως συνθήκη που κατασκευάζει νέες προσλήψεις φυλετικότητας και νέες αναπαραστάσεις των νοούμενων ως «ξένων» σωμάτων, διερευνώ σε αυτήν την συγκυρία το ζήτημα της βιοπολιτικής ταξινόμησης του χώρου μέσα από το κέντρο κράτησης μεταναστών και προσφύγων στην Αμυγδαλέζα. Αντιλαμβανόμενη την Αμυγδαλέζα ως χωρική συνθήκη υποχρεωτικής απόρριψης και υποχρεωτικής συμπερίληψης της «γυμνής ζωής» στον αστικό ιστό, στην παρούσα προσέγγιση αναζητώ τους τρόπους με τους οποίους, ως εκτοπισμένος και εντοπισμένος χώρος μέσα στην Αθήνα, παράγει πολλαπλές ποιότητες εξαιρέσεων• και επομένως, [ανα]σημασιοδοτεί την έννοια του «ορίου» σε πολλαπλές χωρικές κλίμακες ανάλυσης: από τη μικρογεωγραφία του ανθρώπινου σώματος έως τη μακρογεωγραφία του χώρου της πόλης. Η έρευνα δίνει προτεραιότητα στις βιωμένες εμπειρίες των προσφύγων, στις ερμηνείες και τα νοήματα που αποδίδουν στον εγκλεισμό τους στην Αμυγδαλέζα και στους τρόπους που σχετίζονται, δρουν και βιώνουν την μετέπειτα καθημερινή ζωή τους μέσα στην πόλη. Δεδομένου ότι ο αποκλεισμός θα πρέπει να εννοηθεί ως μια δυναμική διαδικασία με ευμετάβλητα και μη δεδομένα όρια, θα επικεντρώσω στους τρόπους με τους οποίους οι πρόσφυγες τον κατανοούν, τον νοηματοδοτούν, τον ενσωματώνουν, τον [ανα]παράγουν και άλλοτε τον ανατρέπουν στις διαφορετικές χωρικές κλίμακες που μελετώ. Η έρευνα οργανώνεται σε τρεις αλληλοτροφοδοτούμενες ενότητες διερεύνησης. Η πρώτη ενότητα αφορά στη βιβλιογραφική επισκόπηση που αποτέλεσε τον καταλύτη των ερευνητικών μου προβληματισμών. Η δεύτερη εστιάζει στην υλικότητα των συνόρων της Αμυγδαλέζας και στο εσωτερικό της περίκλειστης περιμέτρου της, και στοχεύει στην αναζήτηση των πολλαπλών γραμμών διείσδυσης της πειθαρχίας στα σώματα των προσφύγων. Τέλος, η τρίτη ενότητα επεκτείνεται πέρα από τα σύνορα της Αμυγδαλέζας, και αναζητά τους πολλαπλούς συμβολικούς σχηματισμούς ορίων που παράγει στον χώρο της πόλης.