Διερεύνηση της σεισμικής απόκρισης του Οπισθόναου του Παρθενώνα και των σεισμικών δυνάμεων στα συνδετήρια στοιχεία του - Βεΐζη, Αικατερίνη (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Πολιτικών Μηχανικών. Τομέας Δομοστατικής. Εργαστήριο Αντισεισμικής Τεχνολογίας, 2015)
Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση της σεισμικής απόκρισης του Οπισθόναου του Παρθενώνα , αναλύοντας την κινηματική συμπεριφορά του υπό σεισμικές διεγέρσεις , καθώς και η εύρεση των αναπτυσσομένων εφελκυστικών και διατμητικών δυνάμεων των σύγχρονων συνδετηρίων από τιτάνιο που είναι τοποθετημένοι στην ανωδομή του ναού. Στο πρώτο στάδιο της εργασίας έγινε η προσομοίωση της κιονοστοιχίας, της ανωδομής(θριγκού) και του τοίχου που περικλείει τον οπισθόναο, ενώ στο δεύτερο στάδιο προστέθηκαν στο προσομοίωμα οι σύγχρονοισύνδεσμοι διατομής διπλού ταύ από τιτάνιο και οι γόμφοι τετραγωνικής διατομής.Το τελικό στάδιο περιλαμβάνει την διερεύνηση της κινηματικής συμπεριφοράς των μελών του φορέα, όταν αυτός υποβάλλεται σε μεγάλες σεισμικές διεγέρσεις, καθώς και την εύρεση μιας τάξης μεγέθους των αναπτυσσομένων σεισμικών εφελκυστικών και διατμητικών δυνάμεων των συνδετηρίων διπλού ταυ και των σεισμικών διατμητικών δυνάμεων των γόμφων. Για την προσομοίωση και την ανάλυση του δομήματος χρησιμοποιήθηκε ο κώδικας διακριτών στοιχείων 3DEC (ItascaCounsaltingGroup), ο οποίος έχει αποδειχθεί ότι δίνει αξιόπιστα αποτελέσματα για την συμπεριφορά σπονδυλωτών συστημάτων.Στην ανάλυση οι σπόνδυλοι προσομοιώνονται ως στερεά σώματα, ενώ τα συνδετήρια διπλού ταυ και οι γόμφοι προσομοιάζονται ως γραμμικά στοιχεία. Οι διαστάσεις των διατομών τους περιλαμβάνονται στις μηχανικές τους ιδιότητες. Όσον αφορά την σεισμική φόρτιση χρησιμοποιήθηκαν οι σεισμικές καταγραφές του σεισμού της Αθήνας (1999) με συντελεστή προσαύξησης 3.5 και του σεισμού της Bisaccia (1980) με μειωτικό συντελεστή 0.9. Έγινε ανάλυση των καταγραφών και στα δύο γεωμετρικά μοντέλα ώστε να γίνει σύγκριση των τελικών αποτελεσμάτων.Σε όλες τις αναλύσεις εφαρμόστηκαν και οι τρεις συνιστώσεις των σεισμών. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι αρχαίοι ναοί αντιστέκονται με μεγάλη επιτυχία ακόμη και σε σεισμούς με μεγάλες επιταχύνσεις και μικρή πιθανότητα να συμβούν, παρουσιάζοντας μικρές σχετικές οριζόντιες μετατοπίσεις, τόσο ως προς το έδαφος, όσο και σχετικές μετατοπίσεις μεταξύ των ιδίων των μελών.