ΕΝΑΡΓΩΣ/ΑΜΥΔΡΩΣ ΚΑΘΟΡΩ - Ζαχαροπούλου, Δέσποινα (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, 2015)
Βασικό ερώτηµα-στόχος της παρούσης εργασίας αποτελεί η ανίχνευση της χωρικής συνθήκης οργάνωσης του βλέµµατος στο Ιερό της ∆εσποίνης στη Λυκόσουρα της Αρκαδίας. Η ∆έσποινα, κόρη της ∆ήµητρας και του Ίππιου Ποσειδώνα απετέλεσε την πιο λατρεµένη θεότητα των Αρκάδων. Αντικείµενο έρευνας για την προσέγγιση του βασικού ερωτήµατος αποτελεί το αρχιτεκτονικό στοιχείο του κατόπτρου που βρισκόταν ενσωµατωµένο στον τοίχο, κοντά στην έξοδο του Ναού όπου στεγαζόταν το γλυπτό των θεαινών. Φαίνεται πως η χωρική τοποθέτησή του στο αρχιτεκτονικό σύµπλεγµα του Ιερού χώρου έπαιζε σηµαντικό ρόλο µέσω της ιδιότυπης οργάνωσης των βλεµµάτων: σύµφωνα µε τον Παυσανία αυτός που έστρεφε το βλέµµα στην επιφάνειά του δεν έβλεπε καθαρά τον εαυτό του ή και καθόλου (ἀμυδρῶς) ενώ έβλεπε µε καθαρότητα (ἐναργῶς) το είδωλο του γλυπτικού συµπλέγµατος των θεοτήτων στο εσωτερικό του ναού. Τίθεται ως υπόθεση εργασίας η άποψη ότι στο κάτοπτρο της ∆εσποίνης φαίνεται να λαµβάνει χώρα µια αντιστροφή της συνήθους χωρικής οργάνωσης του βλέµµατος όπου από τόπος συνάντησης µε τον εαυτό (µέσω της ανακλαστικότητας και του ανταποδοτικού βλέµµατος) µετατρέπεται εδώ σε µηχανισµό-όργανο επικοινωνίας µε των κόσµο των θεών, ένα παράθυρο-άνοιγµα του βλέµµατος προς το Επέκεινα, αντίστοιχο µιας «επιφάνειας»