Ανάκτηση πολύτιμων μετάλλων από εξοφλημένους καταλυτικούς μετατροπείς αυτοκινήτων με χλωριωτικές μεθόδους - Λυμπέτη, Αιμιλία (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Μηχανικών Μεταλλείων Μεταλλουργών, 2015)
Η μεγάλη αύξηση του αριθμού των αυτοκινήτων έχει οδηγήσει στην συνεχώς αυξανόμενη παραγωγή καταλυτικών μετατροπέων, με άμεση συνέπεια την αύξηση της ζήτησης των πολύτιμων μετάλλων (PGMs) που χρησιμοποιούνται σε αυτούς. Ωστόσο, τα φυσικά αποθέματα των μετάλλων αυτών είναι πολύ περιορισμένα, γεγονός που κάνει την ανακύκλωση των εξοφλημένων καταλυτικών μετατροπέων για την ανάκτηση αυτών των μετάλλων πολύ σημαντική και απαραίτητη. Στην παρούσα Διπλωματική Εργασία μελετάται η ανάκτηση των πολύτιμων μετάλλων Pt, Pd και Rh από εξοφλημένους καταλυτικούς μετατροπείς αυτοκινήτων με μια υδρομεταλλουργική μέθοδο που βασίζεται στην οξείδωση των μετάλλων και στη συνέχεια στην εκχύλισή τους και τη δημιουργία χλωρό-συμπλόκων, χρησιμοποιώντας ως εκχυλιστικό μέσο το HCl και ως οξειδωτικό μέσο το H2O2. Πιο συγκεκριμένα, στη Διπλωματική Εργασία εξετάζονται, ως προς την επίδραση τους στα ποσοστά ανάκτησης των πολύτιμων μετάλλων, βασικές παράμετροι της διεργασίας, όπως ο χρόνος, η ταχύτητα ανάδευσης, η θερμοκρασία, η πυκνότητα πολφού, η συγκέντρωσης του οξέος (HCl) και η περιεκτικότητας του οξειδωτικού μέσου (H2O2). Το συγκεκριμένο σύστημα HCl / H2O2 έχει τόσο οικονομικό, όσο και περιβαλλοντικό ενδιαφέρον, καθώς οι ανακτήσεις του λευκόχρυσου, του παλλαδίου και του ροδίου φτάνουν το 99,19%, 87,44% και 58,49% αντίστοιχα, ενώ τα αέρια που συνοδεύουν τις αντιδράσεις δεν είναι τόσο βλαβερά όσο άλλων συστημάτων. Αναλυτικότερα, ο λευκόχρυσος ανακτήθηκε σε ποσοστά από 85,02% μέχρι 99,19%, το παλλάδιο κινήθηκε μεταξύ 77,68% και 87,44% και το ρόδιο με μικρότερα ποσοστά ανάκτησης από τα άλλα δύο, ανακτήθηκε κατά 38,76% έως 58,49%. Οι βέλτιστες συνθήκες για την ανάκτηση λευκόχρυσου, παλλαδίου και ροδίου επιτεύχθηκαν με ταχύτητα ανάδευσης 500rpm, στους 90ο C με πυκνότητα πολφού 100g/L, συγκέντρωση υδροχλωρίου 10Μ και περιεκτικότητα H2O2 10%. Ο χρόνος εκχύλισης ήταν 4 ώρες και τα αντίστοιχα ποσοστά ανάκτησης 99,19%, 87,44% και 58,49%. Όλα τα παραπάνω, μπορούν να θεωρηθούν ελκυστικά αποτελέσματα για περαιτέρω διερεύνηση και βελτιστοποίηση της μεθόδου με στόχο την εφαρμογή της στην βιομηχανία.