Χωροχρονική ανάλυση του πληθυσμού του δάκου της ελιάς Bactrocera oleae (Gmelin) σε περιβάλλον G.I.S. Η περίπτωση της Περιφερειακής Ενότητας Κορινθίας - Παπαϊωάννου, Γεώργιος (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Αγρονόμων και Τοπογράφων Μηχανικών, 2014)
Έναν σημαντικό παράγοντα της αγροτικής οικονομία σε πολλές χώρες, αποτελεί η καλλιέργεια της ελιάς και κυρίως στην περιοχή της Μεσογείου, όπου εντοπίζεται σε ποσοστό μεγαλύτερο του 95% της παγκόσμια καλλιέργειας. Το έντομο Bactrocera oleae είναι ο κυριότερος εχθρός της ελιάς και θεωρείται ως ένα από τα έντομα μεγάλης οικονομικής σημασίας. Η δράση του προκαλεί αφενός μεγάλες απώλειες στην ελαιοπαραγωγή αφετέρου υποβάθμιση της ποιότητας του ελαιολάδου. Η καταπολέμηση και ο περιορισμός της εξάπλωσης του εντόμου αποτέλεσε και συνεχίζει να αποτελεί αντικείμενο ερευνών τόσο σε πειραματικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο εφαρμογών στο πεδίο. Διάφορες μέθοδοι αντιμετώπισης έχουν προταθεί συμπεριλαμβανομένης της χρήσης φυσικών εχθρών του δάκου, της χρήσης στελεχών B. Thuringiensis καθώς και της απελευθέρωσης στο πεδίο στείρων στελεχών του εντόμου. Η κύρια, μέθοδος, που εφαρμόζεται μέχρι σήμερα, συμπεριλαμβάνει την ευρεία χρήση χημικών εντομοκτόνων με ότι αυτό συνεπάγεται στη μόλυνση του περιβάλλοντος, στην επιβάρυνση της υγείας του ανθρώπου αλλά και στην υποβάθμιση της ποιότητας του προϊόντος. Ωστόσο, οποιαδήποτε μέθοδος αντιμετώπισης του δάκου της ελιάς και αν επιλεγεί, μια από τις βασικές παραμέτρους που επηρεάζουν την αποτελεσματικότητα της, είναι η χωρική και χρονική αποτύπωση των πληθυσμών του εντόμου. Σε αυτή την εργασία γίνεται εφαρμογή των Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών στη μελέτη της διακύμανσης των πληθυσμών το εντόμου Bactrocera oleae. Πραγματοποιήθηκε ανάλυση της χωρικής και χρονικής κατανομής του εντόμου σε μια ευρύτερη περιοχή καλλιέργειας ελιάς, η οποία αποτελείται από ένα σύνολο είκοσι τεσσάρων διαφορετικών κοινοτήτων που ανήκουν στα όρια της Περιφερειακής Ενότητας Κορινθίας και καλύπτουν σχεδόν την μίση έκταση της ελαιοκαλλιέργειας της Κορινθίας. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε χρονικά, σε τρία συνεχόμενα έτη το 2011, 2012 και το 2013 για να είναι τα αποτελέσματα όσο το δυνατόν περισσότερο αξιόπιστα. Τα δεδομένα (δίκτυο 1400 παγίδων McPhail, αριθμός συλλήψεων, κλιματολογικά δεδομένα, όρια περιοχής μελέτης) γεωαναφέρθηκαν και στη συνέχεια μετατράπηκαν σε ψηφιακές βάσεις δεδομένων. Οι βάσεις δεδομένων εισήχθησαν στο περιβάλλον των Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών όπου πραγματοποιήθηκε η ανάλυση τους με την βοήθεια της γεωστατιστικής. Η ανάλυση επέτρεψε τον εντοπισμό περιοχών με υψηλή και χαμηλή πυκνότητα πληθυσμών καθώς και ουδέτερων ζωνών. Ταυτόχρονα, η δυναμική του εντόμου συσχετίσθηκε με δεδομένα όπως το ανάγλυφο κα το μικρόκλιμα της περιοχής.