Κέντρο φιλοξενίας αστέγων σε υφιστάμενο κτιριακό κέλυφος στο σταθμό Λαρίσης - Τουφεξή, Μαρίνα (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών. Τομέας Συνθέσεων Τεχνολογικής Αιχμής, 2014)
Η παρούσα διπλωματική εργασία επικεντρώνεται στη δημιουργία ενός κέντρου φιλοξενίας αστέγων σε μία εποχή όπου η οικονομική κρίση αυξάνει τα κρούσµατα απώλειας στέγης ενώ ταυτόχρονα οι υπάρχουσες δομές υποστήριξης κρίνονται ανεπαρκείς. Στόχος της εργασίας αποτελεί η παροχή στέγης σε συνδυασμό με συμπληρωματικές υποστηρικτικές χρήσεις σίτισης, υγιεινής, βασικής ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης (πρώτες βοήθειες, οδοντιατρείο) και κάλυψης κοινωνικών και νομικών αναγκών. Για το σκοπό αυτό, επιλέχθηκε η επανάχρηση ενός υφιστάμενου αναξιοποίητου κτιρίου και του οικοπέδου στο οποίο αυτό εντάσσεται, ιδιοκτησίας ΙΚΑ στο σύνολό του, που βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας μεταξύ των οδών Φιλαδελφείας (Ιουλιανού), Λιοσίων, Εξηκίου και Σάμου. Το συγκεκριμένο ακίνητο επιλέγθηκε κατόπιν καταγραφής της δημόσιας ακίνητης περιουσίας (κυρίως ασφαλιστικών ταμείων και τοπικής αυτοδιοίκησης) και αναζήτησης των αναξιοποίητων κτιρίων-οικοπέδων με τα καταλληλότερα χαρακτηριστικά για τη συγκεκριμένη χρήση. Η θέση του επιλεχθέντος οικοπέδου κρίθηκε ευνοϊκή διότι βρίσκεται σε υποβαθμισμένη περιοχή, γειτνιάζει με τον σταθμό Λαρίσης, όπου άστεγοι συνηθίζουν να βρίσκουν καταφύγιο, ενώ ως οικόπεδο είναι προσβάσιμο από 4 διαφορετικές πλευρές (από την οδό Φιλαδελφείας, Λιοσίων, Εξηκίου και από κοινόχρηστη αυλή με γειτονικό κτίριο), στοιχείο που αξιοποιήθηκε στη συνθετική επίλυση. Σχεδιαστική επιλογή αποτέλεσε η τοποθέτηση των χώρων ύπνου και υγιεινής στον υπάρχοντα κτιριακό όγκο ενώ οι λοιπές χρήσεις τοποθετήθηκαν σε 3 νέους όγκους-προσθήκες. Ο ξενώνας έχει δυναμικότητα 102 κλινών ενώ οι συμπληρωματικές παροχές δεν περιορίζονται στα άτομα που διαμένουν στον ξενώνα αλλά επεκτείνονται και σε «επισκέπτες-άστεγους». Η καθημερινή δυνατότητα σίτισης υπολογίζεται σε 170 ατόμα (2 βάρδιες ανά γεύμα).