Προσδιορισμός Τεκτονικών Διατμητικών Τάσεων στην Περιοχή της Νήσου Κύπρου με Ανάλυση Ιστορικών Γεωδαιτικών Μετρήσεων - Ματσικάρη, Θεοδώρα (Σχολή Αγρονόμων και Τοπογράφων Μηχανικών, 2014)
Βασικός σκοπός της εργασίας αυτής είναι ο προσδιορισμός των τεκτονικών διατμητικών τάσεων στην περιοχή της Νήσου Κύπρου. Για τον λόγο αυτό διεξάχθηκε πρωτογενής έρευνα και επεξεργασία όλων των ιστορικών δεδομένων γεωδαιτικών μετρήσεων που διατέθηκαν από την Υπηρεσία Κτηματολογίου της Κύπρου. Οι ιστορικές μετρήσεις αφορούν τόσο σε γωνιομετρήσεις που αναφέρονται στην περίοδο 1914, όσο και σε μετρήσεις αποστάσεων που αναφέρονται στην περίοδο 1962. Το μετρημένο τριγωνομετρικό δίκτυο αποτελείται συνολικά από 32 κορυφές, ενώ μεταξύ των δύο εποχών μετρήσεων παραμένουν κοινά 26 τρίγωνα. Για την ανάλυση των μετρήσεων αναπτύχθηκε ειδικό λογισμικό σε γλώσσα προγραμματισμού Visual Basic 6.0, το οποίο βασίζεται στην παγκοσμίως εγκεκριμένη, προτεινόμενη από τον κ.Γ.Βέη μεθοδολογία (Πρ. Ακαδημίας Αθηνών, 1992), σύμφωνα με την οποία οι διατμητικές παραμορφώσεις σε κάθε σχηματιζόμενο τρίγωνο του δικτύου προκύπτουν από την διαφορά στις μετρημένες οριζόντιες γωνίες μεταξύ των εποχών παρατήρησης. Προκειμένου να είναι δυνατή η σύγκριση μεταξύ των δύο εποχών μετρήσεων, οι μετρήσεις αποστάσεων της εποχής 1962 αφού υπόστηκαν τις κατάλληλες διορθώσεις για την αναγωγή τους στο επίπεδο, στην συνέχεια χρησιμοποιήθηκαν για την επίλυση των τριγώνων και τον υπολογισμό των αντίστοιχων οριζόντιων γωνιών. Η ανάλυση των μετρήσεων δείχνει ότι οι σημαντικότερες τάσεις παρατηρούνται στο νοτιοδυτικό του τμήμα νησιού και κυρίως γύρω από την περιοχή της Πάφου, γεγονός που επιβεβαιώνεται και από το επίσημο Δελτίο του Τμήματος Γεωλογικής Επισκόπησης του Υπουργείου Γεωργίας Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος Κύπρου, που περιλαμβάνει πίνακα με τους σημαντικότερους σεισμούς των τελευταίων 100 χρόνων. Επιπλέον, η διεύθυνση των περισσότερων τανυστών παραμόρφωσης από Α-Δ, ταυτίζεται σε ικανοποιητικό βαθμό με την διεύθυνση των διανυσμάτων μετακίνησης του ευρύτερου Ελλαδικού και Τουρκικού χώρου, που είναι αναμενόμενο δεδομένου ότι ο χώρος αυτός αποτελεί φυσική συνέχεια των περιοχών Ελλάδας και Τουρκίας. Τα παραπάνω συμπεράσματα αποδεικνύουν ότι η έρευνα αυτή αποτελεί το υπόβαθρο για οποιαδήποτε σχετική μελλοντική μελέτη πραγματοποιηθεί στην περιοχή.